Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaWitamina B12
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań, Tabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnySun-Farm Sp. z o.o.
Kod ATCB03BA01
ProceduraDCP
KategorieLeki kardiologiczne - serce i układ krwionośny, Witaminy i mikroelementy

Dawkowanie Vitaminum B12-SF - jak stosować?

Roztwór do wstrzykiwań (1000 mikrogramów/ml):

Na początku leczenia, w ciągu pierwszych tygodni po ustaleniu diagnozy, podaje się 1 ml leku (co odpowiada 1000 mikrogramów cyjanokobalaminy) dwa razy w tygodniu. Roztwór zwykle podaje się domięśniowo, ale można go również podawać podskórnie. W przypadku potwierdzonych zaburzeń wchłaniania witaminy B12 w jelicie, w leczeniu podtrzymującym podaje się 1000 mikrogramów cyjanokobalaminy raz w miesiącu. W chorobie Addisona-Biermera witaminę B12 należy stosować regularnie przez całe życie – kilkumiesięczna przerwa w podawaniu może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia układu nerwowego, nawet przy dobrych wynikach morfologii krwi.

Przed użyciem należy obejrzeć roztwór – stosować wyłącznie przejrzyste roztwory bez widocznych cząstek. W teście Schillinga po podaniu doustnym znakowanej witaminy B12 podaje się jednorazowo domięśniowo 1000 mikrogramów witaminy B12.

Tabletki powlekane (1000 mikrogramów):

Zazwyczaj stosowana dawka to 1 tabletka powlekana na dobę, najlepiej przyjmowana na pusty żołądek. Tabletkę należy popić połową szklanki wody. Tabletki stosuje się u osób dorosłych w leczeniu niedoborów witaminy B12 spowodowanych złym odżywianiem, w długotrwałym leczeniu niedoborów związanych z problemami wchłaniania jelitowego oraz w doustnym leczeniu niedokrwistości złośliwej i niedoboru witaminy B12 z objawami ze strony układu nerwowego – ale dopiero po uzyskaniu prawidłowego poziomu witaminy B12 we krwi za pomocą zastrzyków.

Uwaga: W przypadku pacjentów, u których konieczne jest szybkie uzyskanie prawidłowego poziomu witaminy B12 we krwi (np. w niedokrwistości złośliwej z objawami neurologicznymi), początkowe leczenie powinno być wykonane za pomocą zastrzyków do osiągnięcia remisji. Dopiero później można rozważyć kontynuację leczenia w postaci doustnej.

Grupy szczególne:

  • U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, wątroby lub u pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie ma potrzeby dostosowania dawki preparatu w postaci iniekcyjnej
  • Pacjenci wymagający regularnej dializy nerek powinni być pod stałą kontrolą lekarską z regularnymi badaniami krwi – może być konieczne zmniejszenie dawki
  • U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się taką samą dawkę jak u pacjentów dorosłych
  • Leku w postaci tabletek powlekanych nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających danych klinicznych
  • Ze względu na ograniczone dane kliniczne nie jest możliwe ustalenie optymalnego schematu dawkowania roztworu do wstrzykiwań u dzieci

Preparat przeznaczony jest do długotrwałego stosowania. W zależności od ciężkości choroby lekarz będzie monitorował odpowiedź pacjenta na leczenie w pierwszych miesiącach terapii za pomocą badań krwi. Przed rozpoczęciem leczenia oraz między 5. a 7. dniem leczenia wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych: stężenie kwasu foliowego, hematokryt, retykulocyty (znaczny wzrost liczby retykulocytów jest wczesnym dowodem skuteczności leczenia) oraz stężenie witaminy B12. W przypadku długotrwałego leczenia zaleca się kontrolę parametrów hematologicznych oraz stężenia witaminy B12 co 3 do 6 miesięcy.

Przydatne zasoby