Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Sunitynib |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Pfizer Europe MA EEIG |
| Kod ATC | L01EX01 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie Sutent - jak stosować?
Leczenie lekiem Sutent powinien rozpoczynać lekarz doświadczony w podawaniu leków przeciwnowotworowych. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania do stosowania oraz schematu leczenia. Lek przyjmuje się doustnie, może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia.
W przypadku GIST (nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego) i MRCC (raka nerkowokomórkowego z przerzutami):
- Zalecana dawka to 50 mg raz na dobę
- Stosowana przez 28 dni (4 tygodnie)
- Następnie 14-dniowa (2-tygodniowa) przerwa bez leku
- Jeden pełny cykl leczenia trwa 6 tygodni (schemat 4/2)
W przypadku pNET (nowotworów neuroendokrynnych trzustki):
- Zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę
- Lek przyjmuje się w sposób ciągły (bez przerw w podawaniu)
Modyfikacja dawki:
W przypadku GIST i MRCC lekarz może stopniowo zmieniać dawkowanie za każdym razem o 12,5 mg, w zależności od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 75 mg i nie powinna być mniejsza niż 25 mg.
W przypadku pNET także można stopniowo dokonywać zmian dawkowania za każdym razem o 12,5 mg. W badaniu klinicznym III fazy dotyczącym pNET dawka maksymalna wynosiła 50 mg na dobę.
Interakcje z innymi lekami wpływające na dawkowanie:
Należy unikać równoczesnego podawania sunitynibu z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyną). Jeżeli nie jest to możliwe, może być konieczne zwiększanie dawki sunitynibu za każdym razem o 12,5 mg (do 87,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 62,5 mg na dobę w przypadku pNET) z równoczesnym starannym monitorowaniem tolerancji.
Należy także unikać równoczesnego podawania sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem). Jeżeli nie jest to możliwe, może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawek sunitynibu do minimum 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 25 mg na dobę w przypadku pNET.
Wybrane grupy pacjentów:
U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i powyżej) nie ma konieczności modyfikowania dawki. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest zalecane modyfikowanie początkowego dawkowania. Nie ma też konieczności modyfikacji dawki początkowej podczas podawania sunitynibu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek (lekkimi do ciężkich), schyłkową niewydolnością nerek czy pacjentom poddawanym hemodializie.
Ważne: W przypadku pominięcia jednej z dawek nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Pacjent powinien przyjąć zwykłą przepisaną dawkę następnego dnia.
