Skutki uboczne Sutent

Podczas stosowania leku Sutent mogą wystąpić różnorodne działania niepożądane. Najbardziej ciężkie działania niepożądane związane z leczeniem sunitynibem obejmują: niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz krwotoki (w tym krwotok z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego oraz krwotok mózgowy). Niektóre z tych działań niepożądanych prowadziły do zgonu.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

• zmniejszenie liczby płytek krwi, krwinek czerwonych i/lub krwinek białych (np. neutrofili)
• nadciśnienie tętnicze
• zmniejszenie aktywności tarczycy (niedoczynność tarczycy)
• zaburzenia smaku, zmniejszenie lub utrata apetytu
• ból i/lub podrażnienie w obrębie jamy ustnej, bolesne owrzodzenie i/lub stan zapalny, suchość jamy ustnej
• nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle i/lub obrzęk brzucha, zaburzenia żołądkowe
• skrajne zmęczenie, utrata siły
• obrzęk spowodowany przez płyn gromadzący się pod skórą i wokół oczu, wysypka alergiczna głęboka
• zawroty głowy, ból głowy
• zadyszka, krwawienie z nosa
• ból pleców, bóle stawów, ból ramion i nóg
• zażółcenie skóry i/lub przebarwienia skórne, nadmierna pigmentacja skóry, zmiana koloru włosów, wysypka na dłoniach i podeszwach stóp, wysypka, suchość skóry
• kaszel, gorączka, trudności z zasypianiem

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):

• zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych
• niedostateczne dostarczanie krwi do serca z powodu zatoru lub zwężenia tętnic wieńcowych
• ból w klatce piersiowej, zmniejszenie ilości krwi pompowanej przez serce
• zatrzymywanie płynów, w tym w okolicy płuc
• zakażenia, zespół rzekomogrypowy
• zmniejszenie stężenia cukru we krwi
• utrata białka z moczem, czasami powodująca obrzęki
• nieprawidłowe wyniki badań krwi, w tym enzymów trzustki i wątroby, duże stężenie kwasu moczowego we krwi
• hemoroidy, ból odbytnicy, krwawienia z dziąseł, trudności w połykaniu, uczucie pieczenia lub bólu języka, zapalenie błony śluzowej układu pokarmowego, nadmierna ilość gazów, zgaga
• utrata masy ciała
• ból mięśniowo-szkieletowy, osłabienie mięśni, zmęczenie mięśni, ból mięśni, kurcze mięśni
• suchość błony śluzowej nosa, uczucie niedrożności nosa, nadmierne łzawienie
• zaburzenia czucia w skórze, świąd, łuszczenie i zapalenie skóry, pęcherze, trądzik, odbarwienie paznokci, utrata włosów
• zaburzenia czucia w kończynach, zaburzenia związane ze zwiększeniem lub zmniejszeniem wrażliwości, zwłaszcza na dotyk
• odwodnienie, uderzenia gorąca, nieprawidłowe zabarwienie moczu, depresja, dreszcze

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• zagrażające życiu zakażenie tkanek miękkich, w tym obszaru odbytowo-płciowego (martwicze zapalenie powięzi)
• udar mózgu, zawał mięśnia sercowego
• zmiany czynności elektrycznej lub zaburzenia rytmu serca, obecność płynu wokół serca (wysięk osierdziowy)
• niewydolność wątroby
• ból żołądka spowodowany zapaleniem trzustki, rozpad guza prowadzący do przedziurawienia jelita (perforacji)
• zapalenie pęcherzyka żółciowego z obecnością kamieni żółciowych lub bez nich
• powstawanie nieprawidłowych połączeń pomiędzy jedną jamą ciała a inną lub ze skórą (przetoka)
• ból w jamie ustnej, ból zębów i/lub szczęki, obrzęk lub owrzodzenie jamy ustnej, drętwienie lub uczucie ciężkości szczęk, ruchomość zęba (mogą być objawami martwicy kości szczęki)
• nadmierna produkcja hormonów tarczycy
• nieprawidłowe gojenie się ran po zabiegach chirurgicznych
• zwiększenie aktywności enzymu mięśniowego (fosfokinazy kreatynowej) we krwi
• nadmierna reakcja na alergeny, w tym gorączka sienna, wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka, obrzęk, trudności w oddychaniu
• stan zapalny jelita grubego (zapalenie jelita grubego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego)

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• ciężka reakcja dotycząca skóry i/lub błony śluzowej (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy)
• zespół ostrego rozpadu guza
• nieprawidłowy rozpad mięśni, który może powodować choroby nerek (rabdomioliza)
• nieprawidłowe zmiany w mózgu (zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii)
• bolesne owrzodzenie skóry (piodermia zgorzelinowa)
• zapalenie wątroby, zapalenie gruczołu tarczycy
• uszkodzenie najmniejszych naczyń krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa)

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub przerwanie ściany naczynia krwionośnego (tętniak i rozwarstwienie tętnicy)
• brak energii, splątanie, senność, utrata przytomności lub śpiączka – objawy mogą być oznaką toksycznego wpływu wysokiego stężenia amoniaku we krwi na mózg (encefalopatia hiperamonemiczna)

Ważne ostrzeżenia: Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeżeli wystąpią: uczucie dużego zmęczenia, zadyszka, obrzęk stóp czy kostek (problemy z sercem), kaszel, ból w klatce piersiowej, odkrztuszanie krwi (problemy z płucami), zaburzona częstość lub brak oddawania moczu (problemy z nerkami), ciężki ból brzucha, gorączka, wymioty, krew w stolcu (perforacja jelita), objawy krwawienia (wymiotowanie krwią, czarne stolce, krew w moczu, ból głowy).