Interakcje Ogivri z innymi lekami

Nie przeprowadzano formalnych badań dotyczących interakcji Ogivri z innymi lekami. W badaniach klinicznych nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji pomiędzy trastuzumabem i jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi. Dostępne są jednak dane dotyczące stosowania trastuzumabu w skojarzeniu z niektórymi lekami przeciwnowotworowymi.

Wpływ trastuzumabu na farmakokinetykę innych leków przeciwnowotworowych:

Dane farmakokinetyczne z badań z udziałem kobiet z HER2-dodatnim przerzutowym rakiem piersi wskazywały, że ekspozycja na paklitaksel i doksorubicynę (oraz ich główne metabolity) nie została zmieniona w obecności trastuzumabu. Jednak trastuzumab może powodować zwiększenie ogólnej ekspozycji na jeden z metabolitów doksorubicyny (7-deoksy-1,3-dihydro doksorubicynon). Bioaktywność tego metabolitu i kliniczne znaczenie wzrostu jego stężenia były niejasne.

Dane z badania dotyczącego stosowania trastuzumabu i docetakselu u japońskich kobiet z HER2-dodatnim przerzutowym rakiem piersi wskazywały, że jednoczesne podawanie trastuzumabu nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki docetakselu. Badanie prowadzone z udziałem kobiet i mężczyzn z Japonii z zaawansowanym rakiem żołądka w celu oceny farmakokinetyki kapecytabiny i cisplatyny stosowanych w skojarzeniu z trastuzumabem lub bez trastuzumabu wykazało brak wpływu jednoczesnego stosowania cisplatyny bądź jednoczesnego stosowania cisplatyny i trastuzumabu na ekspozycję na bioaktywne metabolity kapecytabiny. Stwierdzono jednak większe stężenie i dłuższy okres półtrwania kapecytabiny, jeśli podawano ją w połączeniu z trastuzumabem.

Dane wskazują także na brak wpływu jednoczesnego stosowania kapecytabiny bądź jednoczesnego stosowania kapecytabiny i trastuzumabu na farmakokinetykę cisplatyny. Dane farmakokinetyczne z badania z udziałem pacjentów z przerzutowym lub miejscowo zaawansowanym rakiem HER2-dodatnim wskazują na brak wpływu trastuzumabu na farmakokinetykę karboplatyny.

Wpływ leków przeciwnowotworowych na farmakokinetykę trastuzumabu:

Nie stwierdzono efektu farmakokinetycznego jednoczesnego podawania docetakselu na farmakokinetykę trastuzumabu. Porównanie wyników analiz farmakokinetycznych z badań, w których pacjentki leczono jednocześnie trastuzumabem i paklitakselem oraz badań, w których trastuzumab podawano w monoterapii, wskazuje na to, że nie stwierdzono wyraźnego wpływu jednoczesnego podawania paklitakselu na farmakokinetykę trastuzumabu.

Porównanie danych farmakokinetycznych trastuzumabu z badania, w którym pacjentki leczono równocześnie trastuzumabem, paklitakselem i doksorubicyną z danymi farmakokinetycznymi trastuzumabu z badań, w których trastuzumab stosowano w monoterapii lub w skojarzeniu z antracyklinami i cyklofosfamidem lub paklitakselem, wskazywało na brak wpływu doksorubicyny i paklitakselu na farmakokinetykę trastuzumabu. Dane farmakokinetyczne wskazywały również na brak wpływu karboplatyny na farmakokinetykę trastuzumabu. Jednoczesne podawanie anastrozolu nie wpływało na farmakokinetykę trastuzumabu.

Ważne informacje dotyczące jednoczesnego stosowania z innymi lekami:

W przypadku raka piersi z przerzutami nie należy stosować jednocześnie trastuzumabu z antracyklinami. Pacjenci przyjmujący antracykliny po odstawieniu trastuzumabu mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności serca. Jeżeli to możliwe, lekarze powinni unikać stosowania terapii opartej na antracyklinach przez maksymalnie 7 miesięcy po zakończeniu podawania trastuzumabu. W przypadku podawania antracyklin należy uważnie monitorować czynność serca.

U pacjentów z wczesnym rakiem piersi trastuzumabu nie należy stosować jednocześnie w połączeniu z antracyklinami w leczeniu adiuwantowym. U pacjentów z wczesnym rakiem piersi kwalifikujących się do leczenia neoadiuwantowego-adiuwantowego trastuzumab należy stosować jednocześnie z antracyklinami wyłącznie u pacjentów nieotrzymujących wcześniej chemioterapii i wyłącznie z zastosowaniem schematów leczenia zawierających małą dawkę antracyklin, tj. maksymalną dawkę kumulacyjną doksorubicyny wynoszącą 180 mg/m² pc. lub epirubicyny wynoszącą 360 mg/m² pc.

Przed rozpoczęciem leczenia Ogivri należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty, oraz o planowanym przyjmowaniu jakichkolwiek nowych leków. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o wcześniejszym lub planowanym leczeniu lekami przeciwnowotworowymi, zwłaszcza antracyklinami, taksanami oraz innymi lekami stosowanymi w chemioterapii. Lekarz prowadzący powinien być również poinformowany o przyjmowaniu jakichkolwiek leków na serce lub nadciśnienie tętnicze.