Interakcje Hopledo z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Karbidopa, Lewodopa |
| Postać farmaceutyczna | Kapsułki twarde |
| Podmiot odpowiedzialny | Zambon S.p.A. |
| Kod ATC | N04BA02 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Z jakimi lekami nie łączyć Hopledo?
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje stosować – w tym o preparatach dostępnych bez recepty i suplementach diety. Inne leki mogą wpływać na działanie preparatu Hopledo, a niektóre połączenia są wykluczone.
Połączenie bezwzględnie przeciwwskazane: leku nie wolno przyjmować, jeśli w ciągu ostatnich 14 dni pacjent stosował nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy (MAO) wykorzystywany w leczeniu depresji, na przykład izokarboksazyd lub fenelzynę. W takiej sytuacji zamiast rozpoczynać terapię, należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty.
Leki, o których trzeba szczególnie poinformować lekarza lub farmaceutę:
- inne leki stosowane w chorobie Parkinsona – leki przeciwcholinergiczne (np. orfenadryna, triheksyfenidyl), selektywne inhibitory MAO-B (np. selegilina, rasagilina, safinamid) oraz inhibitory COMT (np. entakapon, opikapon);
- suplementy żelaza lub suplementy wielowitaminowe zawierające żelazo – lewodopa z karbidopą mogą utrudniać organizmowi wykorzystywanie żelaza, dlatego preparatów tych nie przyjmuje się jednocześnie; między jednym a drugim należy zachować odstęp co najmniej 2–3 godzin;
- fenotiazyny, takie jak chlorpromazyna, promazyna i prochlorperazyna, stosowane w leczeniu chorób psychicznych;
- benzodiazepiny, takie jak alprazolam, diazepam i lorazepam, stosowane w leczeniu lęku;
- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA);
- papaweryna, stosowana w celu poprawienia przepływu krwi w organizmie;
- leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego);
- fenytoina, stosowana w leczeniu napadów padaczkowych (drgawek);
- izoniazyd, stosowany w leczeniu gruźlicy;
- antagoniści dopaminy, stosowani w leczeniu zaburzeń psychicznych oraz nudności i wymiotów.
Praktyczna wskazówka: najlepiej przygotować i regularnie aktualizować listę wszystkich przyjmowanych preparatów wraz z dawkami i porami przyjmowania, a następnie pokazywać ją podczas każdej wizyty lekarskiej oraz w aptece. Ułatwia to wychwycenie interakcji, zwłaszcza gdy pacjent pozostaje pod opieką kilku specjalistów. O stosowaniu leku należy również poinformować lekarza przed planowanym zabiegiem chirurgicznym oraz przed badaniami krwi i moczu, ponieważ preparat może wpływać na wyniki niektórych oznaczeń.
