Interakcje Hopledo z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaKarbidopa, Lewodopa
Postać farmaceutycznaKapsułki twarde
Podmiot odpowiedzialnyZambon S.p.A.
Kod ATCN04BA02
ProceduraCEN
Kategorie

Z jakimi lekami nie łączyć Hopledo?

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje stosować – w tym o preparatach dostępnych bez recepty i suplementach diety. Inne leki mogą wpływać na działanie preparatu Hopledo, a niektóre połączenia są wykluczone.

Połączenie bezwzględnie przeciwwskazane: leku nie wolno przyjmować, jeśli w ciągu ostatnich 14 dni pacjent stosował nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy (MAO) wykorzystywany w leczeniu depresji, na przykład izokarboksazyd lub fenelzynę. W takiej sytuacji zamiast rozpoczynać terapię, należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty.

Leki, o których trzeba szczególnie poinformować lekarza lub farmaceutę:

  • inne leki stosowane w chorobie Parkinsona – leki przeciwcholinergiczne (np. orfenadryna, triheksyfenidyl), selektywne inhibitory MAO-B (np. selegilina, rasagilina, safinamid) oraz inhibitory COMT (np. entakapon, opikapon);
  • suplementy żelaza lub suplementy wielowitaminowe zawierające żelazo – lewodopa z karbidopą mogą utrudniać organizmowi wykorzystywanie żelaza, dlatego preparatów tych nie przyjmuje się jednocześnie; między jednym a drugim należy zachować odstęp co najmniej 2–3 godzin;
  • fenotiazyny, takie jak chlorpromazyna, promazyna i prochlorperazyna, stosowane w leczeniu chorób psychicznych;
  • benzodiazepiny, takie jak alprazolam, diazepam i lorazepam, stosowane w leczeniu lęku;
  • trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA);
  • papaweryna, stosowana w celu poprawienia przepływu krwi w organizmie;
  • leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego);
  • fenytoina, stosowana w leczeniu napadów padaczkowych (drgawek);
  • izoniazyd, stosowany w leczeniu gruźlicy;
  • antagoniści dopaminy, stosowani w leczeniu zaburzeń psychicznych oraz nudności i wymiotów.

Praktyczna wskazówka: najlepiej przygotować i regularnie aktualizować listę wszystkich przyjmowanych preparatów wraz z dawkami i porami przyjmowania, a następnie pokazywać ją podczas każdej wizyty lekarskiej oraz w aptece. Ułatwia to wychwycenie interakcji, zwłaszcza gdy pacjent pozostaje pod opieką kilku specjalistów. O stosowaniu leku należy również poinformować lekarza przed planowanym zabiegiem chirurgicznym oraz przed badaniami krwi i moczu, ponieważ preparat może wpływać na wyniki niektórych oznaczeń.

Przydatne zasoby