Interakcje Furosemidum Polpharma z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leki nasilające działanie furosemidu:

• Inne leki moczopędne z różnych grup farmakologicznych – nasilają działanie moczopędne
• Leki przeciwnadciśnieniowe (np. inhibitory ACE: enalapryl, kaptopryl; antagoniści receptorów angiotensyny II: walsartan, telmisartan; aliskiren) – może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i pogorszenie czynności nerek. Lekarz może zmniejszyć dawkę furosemidu lub odstawić go na co najmniej trzy dni przed rozpoczęciem lub zwiększeniem dawki tych leków
• Salicylany (kwas acetylosalicylowy) – furosemid nasila ich działanie

Leki osłabiające działanie furosemidu:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (indometacyna i inne NLPZ) – mogą osłabić działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe furosemidu oraz zwiększają ryzyko ostrej niewydolności nerek
• Fenytoina i jej pochodne – stosowane przez dłuższy czas osłabiają działanie moczopędne
• Sukralfat (lek osłaniający błonę śluzową żołądka) – zmniejsza wchłanianie furosemidu z przewodu pokarmowego. Furosemid należy przyjmować w odstępie co najmniej dwóch godzin od sukralfatu
• Probenecyd (lek stosowany w dnie moczanowej) – może zmniejszać działanie furosemidu
• Metotreksat – może zmniejszać działanie furosemidu

Leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych:

• Leki wywołujące hipokaliemię: kortykosteroidy, karbenoksolon, lukrecja, β2-sympatykomimetyki (w dużych dawkach), długotrwale stosowane środki przeczyszczające, reboksetyna, kortykotropina, amfoterycyna B – zwiększają ryzyko zmniejszenia poziomu potasu we krwi
• Glikozydy naparstnicy i leki wydłużające odstęp QT (np. teofilina) – hipokaliemia i hipomagnezemia mogą zwiększać toksyczność tych leków i wywoływać zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca
• Leki ototoksyczne (uszkadzające słuch): antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna, tobramycyna), kwas etakrynowy, cisplatyna – furosemid nasila ich działanie toksyczne na słuch. Częściej występują zaburzenia słuchu, szumy uszne, niedosłuch, głuchota (czasami nieodwracalna)
• Leki nefrotoksyczne (uszkadzające nerki): antybiotyki (cefalosporyny, aminoglikozydy), cyklosporyna – zwiększa się ich toksyczność dla nerek
• Lit – furosemid zwiększa toksyczność litu. Nie zaleca się łącznego stosowania. W razie konieczności należy pacjenta hospitalizować i kontrolować stężenie litu w surowicy krwi
• Rysperydon – przy równoczesnym stosowaniu obserwowano wzrost śmiertelności; lekarz oceni stosunek korzyści do ryzyka

Inne interakcje:

• Leki moczopędne oszczędzające potas – zmniejszają wydalanie potasu w moczu, co może zapobiegać hipokaliemii
• Leki blokujące przewodzenie nerwowo-mięśniowe (np. tubokuraryna) – furosemid wydłuża czas działania tych leków
• Aminy katecholowe (noradrenalina, dopamina, adrenalina) – furosemid może zmniejszać ich działanie na mięśniówkę tętnic
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – furosemid zmniejsza siłę ich działania; pacjenci z cukrzycą powinni częściej kontrolować stężenie glukozy
• Karbamazepina lub aminoglutetymid – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko hiponatremii (zmniejszenie stężenia sodu)
• Kortykosteroidy – równoczesne podawanie może wywołać zatrzymanie sodu
• Cyklosporyna – równoczesne podawanie zwiększa ryzyko wystąpienia dny moczanowej
• Roztwory o obniżonym pH (np. roztwory glukozy) – podczas łącznego stosowania z furosemidem w postaci iniekcji może wystąpić wytrącenie się furosemidu

Uwaga: Leku nie należy mieszać w strzykawce z innymi lekami.