Skutki uboczne Furosemidum Polpharma

Furosemid jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane mają zwykle umiarkowane nasilenie, najczęściej przemijają bez leczenia i tylko sporadycznie są przyczyną odstawienia leku.

NALEŻY NATYCHMIAST ODSTAWIĆ LEK I SKONTAKTOWAĆ SIĘ Z LEKARZEM, jeśli wystąpią:

• Trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub warg – mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej
• Wysypka skórna, świąd, gorączka, zapalenie naczyń, wstrząs
• Silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców – może być objawem ostrego zapalenia trzustki
• Łatwe powstawanie siniaków, częste zakażenia, osłabienie lub zmęczenie – mogą to być objawy zaburzeń krwi (zahamowanie czynności szpiku kostnego)
• Zażółcenie skóry lub oczu oraz ciemne zabarwienie moczu – mogą to być objawy zaburzeń wątroby (żółtaczka, cholestaza wewnątrzwątrobowa)
• Powstawanie pęcherzy oraz złuszczanie skóry, zwłaszcza wokół warg i oczu, z gorączką – mogą to być ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka)

Działania niepożądane występujące bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Zaburzenia wodno-elektrolitowe (w tym objawowe), odwodnienie, hipowolemia (zmniejszone wypełnienie naczyń), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku
• Zwiększenie stężenia kreatyniny i triglicerydów we krwi
• Niedociśnienie, w tym niedociśnienie ortostatyczne

Działania niepożądane występujące często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

• Zagęszczenie krwi
• Hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu), hipochloremia (zmniejszenie chlorków), hipokaliemia (zmniejszenie potasu)
• Zwiększenie stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi, napady dny moczanowej
• Zwiększona objętość moczu
• Encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi)
• Zaburzenia tolerancji glukozy
• Głuchota (czasami nieodwracalna), zaburzenia słuchu, szumy uszne, dzwonienie w uszach
• Nudności
• Świąd, pokrzywka, wysypka, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, pemfigoid pęcherzowy, złuszczające zapalenie skóry, plamica, nadwrażliwość na światło

Działania niepożądane występujące rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

• Leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofili)
• Ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne lub anafilaktoidalne)
• Parestezje (czucie opaczne – drętwienie, mrowienie)
• Zapalenie naczyń krwionośnych
• Wymioty, biegunka
• Śródmiąższowe zapalenie nerek
• Gorączka

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Agranulocytoza (zmniejszenie liczby granulocytów), niedokrwistość
• Ostre zapalenie trzustki
• Zastój żółci, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna
• Zaostrzenie lub uaktywnienie tocznia rumieniowatego (SLE)
• Hipokalcemia, hipomagnezemia, zwiększenie stężenia mocznika, zasadowica metaboliczna
• Rzekomy zespół Barttera (przy stosowaniu dużych dawek leków moczopędnych)
• Jadłowstręt, hiperglikemia
• Bóle głowy, zawroty głowy, omdlenie i utrata świadomości (na skutek niedociśnienia objawowego), niepokój ruchowy
• Niewyraźne widzenie, widzenie na żółto
• Zakrzepica
• Kurczowe bóle brzucha, zaparcie, podrażnienie żołądka
• Ostra uogólniona krostkowica (ostra gorączkowa wysypka polekowa – AGEP), wysypka polekowa ze zwiększeniem liczby granulocytów kwasochłonnych i objawami narządowymi (DRESS)
• Zatrzymanie moczu (u pacjentów z zaburzeniem odpływu moczu), niewydolność nerek, częstomocz, glikozuria (obecność cukru w moczu)
• Osłabienie
• Po podaniu domięśniowym – ból w miejscu podania
• U wcześniaków – wapnica/kamica nerkowa, zwiększone ryzyko przetrwania przewodu tętniczego

Zaburzenia wodno-elektrolitowe: Podobnie jak inne leki moczopędne, furosemid podczas długotrwałego stosowania może zaburzać bilans elektrolitów i wody. Może wystąpić zwiększone wydalanie sodu, chlorków, potasu, wapnia i magnezu. Objawy niedoboru elektrolitów to: zwiększone pragnienie, ból głowy, niedociśnienie, splątanie, skurcze mięśni, tężyczka, osłabienie mięśni, zaburzenia rytmu serca i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Badania diagnostyczne: W czasie leczenia może wzrosnąć stężenie cholesterolu, triglicerydów, kwasu moczowego, glukozy, kreatyniny i mocznika we krwi. Może zmniejszyć się stężenie wapnia w surowicy. Może wystąpić glikozuria oraz wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych.