Interakcje Calcium chloratum WZF z innymi lekami

Chlorek wapnia może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planuje się stosować.

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna): Jest to najpoważniejsza interakcja. Podawanie dożylne soli wapnia pacjentom przyjmującym glikozydy nasercowe grozi wywołaniem groźnych zaburzeń rytmu serca. Jeśli podanie chlorku wapnia w takim przypadku jest konieczne, należy podawać go powoli w małych porcjach, najlepiej we wlewie kroplowym w warunkach oddziału intensywnej terapii pod ścisłym monitorowaniem EKG.

Tiazydowe leki moczopędne (np. hydrochlorotiazyd): Stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego tiazydowe diuretyki mogą nasilać ryzyko wystąpienia zwiększonego stężenia wapnia w surowicy powyżej normy fizjologicznej (hiperkalcemii). Wymaga to monitorowania stężenia wapnia we krwi.

Bisfosfoniany: Pochodne kwasu bisfosfonowego stosowane w leczeniu osteoporozy lub choroby Pageta mogą oddziaływać z chlorkiem wapnia, czego skutkiem jest zmniejszenie wchłaniania bisfosfonianów. Może to obniżać skuteczność terapii przeciwko osteoporozie.

Antybiotyki z grupy tetracyklin: Sole wapnia zmniejszają wchłanianie antybiotyków tetracyklinowych, co może prowadzić do obniżenia ich stężenia w organizmie i zmniejszenia skuteczności leczenia przeciwbakteryjnego.

Wodorowęglan sodu: Nie należy jednocześnie podawać roztworów wapnia i wodorowęglanu sodu przez ten sam dostęp naczyniowy ze względu na ryzyko wytrącenia osadu i niekompatybilność chemiczną.

Inne substancje niekompatybilne: Chlorek wapnia nie powinien być mieszany w roztworach do podawania parenteralnego z węglanami, fosforanami, siarczanami, winianami ani tetracyklinami z uwagi na powstawanie nierozpuszczalnych osadów.