Dawkowanie Calcium chloratum WZF - jak stosować?

Dawkowanie jest indywidualne i zależne od stopnia niedoboru wapnia oraz wskazania klinicznego. Lek należy podawać wyłącznie powoli dożylnie do dużych żył lub żył centralnych, z szybkością nieprzekraczającą 1 milimola jonów wapnia/minutę. Zbyt szybkie podanie może prowadzić do groźnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca. W przypadku wystąpienia u pacjenta niekorzystnych objawów należy natychmiast zaprzestać podawania leku.

Roztwór przeznaczony do podania powinien mieć temperaturę pokojową. Leku nie należy podawać podskórnie lub domięśniowo, ponieważ może wystąpić martwica tkanek w miejscu podania. Po wstrzyknięciu pacjent powinien przez kilka minut pozostać w pozycji leżącej.

W stanach niedoboru wapnia wymagających szybkiego uzupełnienia:

• Dorośli: od 5 do 10 ml roztworu (2,3 mmol do 4,6 mmol jonów wapnia) podać bardzo powoli dożylnie. Kolejną dawkę można podać po przerwie trwającej 1 do 3 dni, w zależności od odpowiedzi pacjenta i/lub wyników oznaczeń stężenia wapnia w surowicy. W przypadku zwiększonego wydalania wapnia może być konieczne powtórzenie dawki
• Dzieci: 0,2 ml/kg mc./dawkę (0,092 mmol jonów wapnia/kg mc./dawkę) bardzo powoli dożylnie. Maksymalna dawka wynosi od 1 do 10 ml na dobę

W zatruciach antagonistami wapnia, siarczanem magnezu, fluorkami lub szczawianami:

• Dorośli: początkowo 5 ml roztworu (2,3 mmol jonów wapnia) podane natychmiast po stwierdzeniu zatrucia. Jeśli zachodzi potrzeba, dawkę można powtarzać

W resuscytacji krążeniowej:

• Dorośli: od 5 do 10 ml roztworu (2,3 mmol do 4,6 mmol jonów wapnia) podawać bardzo powoli dożylnie

W znacznej hiperkaliemii ze zmianami w EKG:

• Dorośli: chlorek wapnia powinien być podawany wyłącznie pod kontrolą EKG

Rozcieńczanie preparatu: Do rozcieńczania leku można użyć 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Zalecane jest rozcieńczenie w stosunku co najmniej 1:1. Uzyskany po rozcieńczeniu roztwór należy zużyć natychmiast ze względu na brak środków konserwujących w składzie leku. Chlorek wapnia nie powinien być mieszany z węglanami, fosforanami, siarczanami, winianami ani tetracyklinami w roztworach do podawania parenteralnego.