Interakcje Antixara z innymi lekami

Z jakimi lekami nie łączyć Antixara?

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o preparatach, które pacjent dopiero planuje stosować. Dotyczy to również leków dostępnych bez recepty oraz suplementów diety. Niektóre substancje mogą nasilać działanie apiksabanu, inne – je osłabiać. To lekarz podejmuje decyzję, czy pacjent może przyjmować preparat równolegle z innymi lekami i jak skrupulatnie należy go w tym czasie monitorować.

Leki mogące nasilać działanie preparatu i zwiększać ryzyko niepożądanego krwawienia:

• niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol i podobne);
• niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu zakażenia HIV / AIDS (np. rytonawir);
• inne leki zmniejszające krzepnięcie krwi (np. enoksaparyna i podobne);
• leki przeciwzapalne lub przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy lub naproksen) – szczególne ryzyko dotyczy pacjentów w wieku powyżej 75 lat przyjmujących kwas acetylosalicylowy;
• leki stosowane w wysokim ciśnieniu krwi lub zaburzeniach serca (np. diltiazem);
• leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.

Leki mogące zmniejszać zdolność preparatu do zapobiegania tworzeniu zakrzepów:

• leki stosowane w padaczce lub zapobiegające napadom drgawkowym (np. fenytoina i podobne);
• ziele dziurawca – suplement ziołowy stosowany w depresji;
• leki stosowane w leczeniu gruźlicy lub innych zakażeń (np. ryfampicyna).

Równoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych jest przeciwwskazane – dotyczy to m.in. warfaryny, rywaroksabanu, dabigatranu oraz heparyny. Wyjątkiem pozostają ściśle określone sytuacje: zmiana leczenia przeciwzakrzepowego prowadzona pod nadzorem lekarza, podawanie heparyny przez założoną linię dożylną lub dotętniczą w celu utrzymania jej drożności, a także zabieg ablacji cewnikowej wykonywany z powodu nieregularnego bicia serca.

Znieczulenie i zabiegi w obrębie kręgosłupa. Jeżeli u pacjenta zakładany jest cewnik lub planowany jest zastrzyk do kręgosłupa – znieczulający albo przeciwbólowy – lekarz zaleci przyjęcie preparatu dopiero po 5 lub więcej godzinach od usunięcia cewnika. Przed każdym planowanym zabiegiem operacyjnym lub diagnostycznym, który może wiązać się z krwawieniem, należy poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku przeciwzakrzepowego – pomocna jest w tym Karta dla Pacjenta dołączona do opakowania.