Dawkowanie Sorafenib Zentiva - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaSorafenib
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyZentiva, k.s.
Kod ATCL01EX02
ProceduraDCP
Kategorie

Zalecana dawka leku dla dorosłych to 2 tabletki po 200 mg dwa razy na dobę, co odpowiada łącznej dawce dobowej 800 mg (4 tabletki na dobę). Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody, bez rozgryzania, żucia ani krusząc.

Lek można przyjmować na czczo lub z posiłkami o małej lub umiarkowanej zawartości tłuszczu. Nie należy przyjmować tabletek z posiłkami wysokotłuszczowymi, ponieważ może to znacząco obniżać wchłanianie leku i zmniejszać jego skuteczność. Jeśli planowany jest posiłek o dużej zawartości tłuszczu, tabletki należy przyjąć co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie o podobnej porze, co zapewnia utrzymanie stałego stężenia substancji czynnej we krwi. Lek stosuje się zazwyczaj tak długo, jak długo przynosi korzyści kliniczne i nie powoduje niemożliwych do zaakceptowania działań niepożądanych.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lekarz może zdecydować o czasowym przerwaniu leczenia, zmniejszeniu dawki lub całkowitym zaprzestaniu terapii. Modyfikacja dawkowania jest szczególnie często konieczna przy wystąpieniu ciężkich reakcji skórnych, nadciśnienia tętniczego niereagującego na leczenie, krwawień lub innych poważnych powikłań.

Jeśli pacjent pominie jedną dawkę, powinien ją przyjąć jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Jeżeli jednak zbliża się już pora przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i kontynuować leczenie według dotychczasowego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętych tabletek.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby mogą wystąpić nasilone działania niepożądane, dlatego lekarz może rozważyć dostosowanie dawki. U osób z osłabioną czynnością nerek konieczne jest monitorowanie bilansu płynów i elektrolitów. Leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań w tej grupie wiekowej.