Dawkowanie Mircera - jak stosować?

Leczenie Mircerą musi rozpocząć się pod kontrolą lekarza doświadczonego w prowadzeniu pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od tego, czy pacjent wcześniej stosował inne środki stymulujące erytropoezę (ESA), czy też jest to pierwsza terapia tego typu.

Dorośli pacjenci niestosujący wcześniej ESA: U pacjentów niepoddawanych dializie zalecana dawka początkowa wynosi 1,2 mikrograma na kilogram masy ciała, podawana raz w miesiącu podskórnie. Alternatywnie, zarówno u pacjentów poddawanych jak i niepoddawanych dializie, można stosować dawkę 0,6 mikrograma/kg masy ciała co dwa tygodnie (podskórnie lub dożylnie). Dawkę można zwiększyć o około 25%, jeśli wzrost stężenia hemoglobiny w ciągu miesiąca jest mniejszy niż 1,0 g/dl. Kolejne zwiększenia mogą być dokonywane co miesiąc, aż do osiągnięcia docelowego stężenia hemoglobiny. Jeśli stężenie hemoglobiny wzrasta o więcej niż 2 g/dl w miesiącu lub przekracza 12 g/dl, dawkę należy zmniejszyć o około 25%. Jeśli hemoglobina nadal rośnie, należy przerwać leczenie do czasu spadku stężenia, a następnie wznowić je od dawki mniejszej o 25%.

Dorośli pacjenci przestawiający się z innego ESA: Dawka początkowa Mircery podawanej raz w miesiącu jest obliczana na podstawie wcześniej podawanej tygodniowej dawki darbepoetyny alfa lub epoetyny. Jeśli tygodniowa dawka darbepoetyny alfa wynosiła mniej niż 40 µg (lub epoetyny mniej niż 8000 j.m.), zalecana dawka Mircery to 120 µg/miesiąc. Jeśli dawka darbepoetyny wynosiła 40-80 µg (lub epoetyny 8000-16000 j.m.), dawka Mircery to 200 µg/miesiąc. Jeśli dawka darbepoetyny była większa niż 80 µg (lub epoetyny większa niż 16000 j.m.), zalecana dawka Mircery to 360 µg/miesiąc. Pierwsze wstrzyknięcie powinno być wykonane zgodnie z terminem kolejnej zaplanowanej dawki poprzedniego leku. Korekty dawki mogą być dokonywane nie częściej niż raz w miesiącu.

Dzieci i młodzież (3 miesiące do poniżej 18 lat) aktualnie leczeni ESA: Dzieci i młodzież, u których stężenie hemoglobiny jest stabilne na skutek leczenia ESA, mogą być przestawieni na Mircerę podawaną raz na 4 tygodnie (tą samą drogą co poprzednio – dożylnie lub podskórnie). Dawka początkowa jest obliczana na podstawie całkowitej tygodniowej dawki ESA. Na przykład, jeśli dziecko otrzymywało 9-<12 µg darbepoetyny tygodniowo (lub 2000-<2700 j.m. epoetyny), zalecana dawka Mircery to 30 µg co 4 tygodnie. Dla wyższych dawek stosuje się odpowiednio wyższe dawki Mircery (50, 75, 100, 120, 150, 200, 250 lub 360 µg). Ampułko-strzykawki nie są przeznaczone do podawania dawek częściowych, dlatego pacjenci przyjmujący bardzo małe dawki ESA (<9 µg darbepoetyny lub <2000 j.m. epoetyny tygodniowo) nie powinni być przestawiani na Mircerę. Korekty dawki mogą być dokonywane nie częściej niż raz na 4 tygodnie.

Lek należy podawać podskórnie lub dożylnie. Podanie podskórne jest preferowane u pacjentów niepoddawanych hemodializie. Docelowe stężenie hemoglobiny wynosi 10-12 g/dl. Należy unikać wzrostu hemoglobiny o ponad 2 g/dl (u dorosłych) lub 1 g/dl (u dzieci) w ciągu czterech tygodni. Lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie hemoglobiny co dwa tygodnie, aż do uzyskania stabilnego stężenia, a następnie okresowo. Korygowanie dawki nie powinno się odbywać częściej niż raz w miesiącu (u dorosłych) lub raz na 4 tygodnie (u dzieci). Leczenie jest na ogół długotrwałe, ale można je przerwać w każdej chwili.