Interakcje Mircera z innymi lekami

Nie przeprowadzono badań interakcji Mircery z innymi lekami. Brak jest dowodów, by preparat wpływał na metabolizm innych produktów leczniczych. Niemniej jednak, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C leczonych interferonem i rybawiryną należy szczególnie zachować ostrożność. Stosowanie środków stymulujących erytropoezę łącznie z interferonem i rybawiryną prowadziło w rzadkich przypadkach do utraty działania ESA i rozwoju ciężkiej postaci niedokrwistości zwanej wybiórczą aplazją układu czerwonokrwinkowego (PRCA). Środki stymulujące erytropoezę nie są zarejestrowane do leczenia niedokrwistości w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących inne leki, które pobudzają wytwarzanie czerwonych krwinek. Mircera należy do grupy leków, które – podobnie jak ludzkie białko erytropoetyna – pobudzają wytwarzanie czerwonych krwinek. Lekarz zawsze odnotuje, jaki dokładnie lek stosuje pacjent. Nie należy stosować jednocześnie kilku środków stymulujących erytropoezę bez wyraźnego zalecenia lekarza.

Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie jego trwania lekarz będzie kontrolował gospodarkę żelaza w organizmie. Suplementacja żelaza jest zalecana u wszystkich pacjentów ze stężeniem ferrytyny w surowicy poniżej 100 µg/l lub saturacją transferyny poniżej 20%. W przypadku niedoboru żelaza lekarz może zalecić przyjmowanie preparatów żelaza, aby zapewnić skuteczną erytropoezę. Niedobór żelaza, kwasu foliowego lub witaminy B12 zmniejsza skuteczność działania Mircery, dlatego ewentualne braki tych składników należy skorygować.