Interakcje GNAK z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest to szczególnie istotne, gdyż niektóre leki mogą wpływać na działanie GNAK lub nasilać ryzyko działań niepożądanych.

Leki, których nie zaleca się stosować jednocześnie:

• Leki blokujące złącza nerwowo-mięśniowe (np. tubokuraryna, suksametonium, wekuronium) – stosowane podczas operacji chirurgicznych pod kontrolą anestezjologa

Leki zwiększające ryzyko wysokiego stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia):

• Diuretyki oszczędzające potas (np. amiloryd, spironolakton, triamteren)
• Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) – stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi
• Leki blokujące receptor angiotensyny II
• Takrolimus – zapobiega odrzuceniu przeszczepu
• Cyklosporyna – zapobiega odrzuceniu przeszczepu

Leki zwiększające ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremia):

• Tabletki moczopędne (diuretyki)
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• Leki przeciwpsychotyczne
• Leki stosowane w leczeniu depresji (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny)
• Leki wywołujące skutki zbliżone do morfiny (opioidy)
• Niektóre leki przeciwpadaczkowe
• Oksytocyna – hormon powodujący skurcze macicy
• Niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów (chemioterapia)

Inne istotne interakcje:

• Kortykosteroidy (leki przeciwzapalne) – mogą zwiększać zatrzymywanie sodu
• Karbenoksolon – stosowany w leczeniu wrzodów żołądka
• Leki o kwaśnym odczynie (salicylany/aspiryna, barbiturany, lit) – mogą wymagać dostosowania dawki ze względu na wpływ na pH moczu
• Leki o zasadowym odczynie (sympatykomimetyki jak efedryna i pseudoefedryna, środki pobudzające jak chinidyna, deksamfetamina)

Roztwór GNAK jest niezgodny z krwią lub czerwonymi krwinkami – zgłaszano przypadki powstawania skrzepów. Ze względu na zawartość glukozy nie wolno podawać tego preparatu przez ten sam zestaw do infuzji co krew pełna.

Przed dodaniem jakiegokolwiek leku do roztworu konieczne jest sprawdzenie zgodności farmaceutycznej oraz ustalenie stabilności chemicznej i fizycznej preparatu. Lekarz lub farmaceuta szpitalny oceni możliwość bezpiecznego połączenia leków.