Interakcje Fimodigo z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z fingolimodem, wpływając na jego działanie lub nasilając działania niepożądane.

Leków, których nie wolno łączyć z Fimodigo:

• Leki hamujące lub modulujące działanie układu odpornościowego - w tym inne leki stosowane w leczeniu SM, takie jak interferon beta, octan glatirameru, natalizumab, mitoksantron, teriflunomid, fumaran dimetylu lub alemtuzumab. Równoczesne stosowanie może nasilić wpływ na układ odpornościowy i zwiększyć ryzyko zakażeń
• Leki na nieregularne bicie serca - takie jak chinidyna, dyzopiramid, amiodaron lub sotalol. Łączenie ich z fingolimodem może nasilić wpływ na nieprawidłowe bicie serca

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Kortykosteroidy - ze względu na możliwość sumowania się ich działania na układ odpornościowy. Pacjenci otrzymujący kortykosteroidy w krótkotrwałych rzutach choroby powinni być pod szczególną obserwacją
• Leki spowalniające czynność serca - takie jak leki beta-adrenolityczne (np. atenolol), werapamil, diltiazem, iwabradyna, digoksyna, leki hamujące cholinesterazę lub pilokarpina. Stosowanie fingolimodu razem z tymi lekami może nasilić wpływ na częstość akcji serca w pierwszych dniach leczenia. Lekarz może rozważyć zmianę leczenia lub zapewnić odpowiednie monitorowanie
• Szczepionki - w trakcie i do 2 miesięcy po leczeniu fingolimodem pacjenci nie powinni otrzymywać żywych szczepionek atenuowanych, ponieważ mogą one wywołać zakażenie. Inne szczepionki mogą być mniej skuteczne, jeśli zostaną podane w tym okresie
• Inhibitory proteazy i azolowe leki przeciwgrzybicze - takie jak ketokonazol, a także klarytromycyna lub telitromycyna mogą wpływać na metabolizm fingolimodu
• Karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, efawirenz lub preparaty dziurawca - mogą zmniejszać skuteczność fingolimodu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu

Lekarz może zmienić leczenie bezpośrednio z interferonu-beta, octanu glatirameru lub fumaranu dimetylu na Fimodigo, jeśli nie ma objawów nieprawidłowości spowodowanych przez wcześniejsze leczenie. Po przerwaniu leczenia natalizumabem może być konieczne odczekanie 2 do 3 miesięcy przed rozpoczęciem terapii fingolimodem. W przypadku zmiany z teriflunomidu lekarz może doradzić odczekanie pewnego czasu lub przejście procedury przyspieszonej eliminacji leku. Pacjenci leczeni wcześniej alemtuzumabem wymagają starannej oceny przed podjęciem decyzji o zastosowaniu fingolimodu.

W razie wątpliwości związanych z łączeniem Fimodigo z innymi lekami, należy zawsze skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.