Dawkowanie Fasenra - jak stosować?

Dawkowanie Fasenra różni się w zależności od wskazania terapeutycznego i jest ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego.

W ciężkiej astmie eozynofilowej zalecana dawka wynosi 30 mg podawane we wstrzyknięciu podskórnym. Schemat terapii przewiduje:

• Pierwsze trzy wstrzyknięcia podawane co 4 tygodnie (w tygodniach 0, 4 i 8)
• Kolejne wstrzyknięcia podawane co 8 tygodni jako terapia podtrzymująca

W eozynofilowej ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (EGPA) zalecana dawka to 30 mg we wstrzyknięciu podskórnym podawanym regularnie co 4 tygodnie.

Preparat jest dostępny w dwóch postaciach farmaceutycznych przeznaczonych do podawania podskórnego:

• Ampułko-strzykawka – gotowa do użycia strzykawka z osłoną igły
• Wstrzykiwacz (Fasenra Pen) – automatyczny wstrzykiwacz typu pen ułatwiający samodzielne podawanie leku

Niezależnie od wybranej postaci farmaceutycznej, każde opakowanie zawiera pojedynczą dawkę 30 mg przeznaczoną wyłącznie do jednorazowego użycia. Pacjent wraz z lekarzem lub pielęgniarką decyduje, czy może samodzielnie wstrzykiwać sobie lek. Samodzielne podawanie nie jest zalecane osobom, które nie były wcześniej leczone tym preparatem lub u których wystąpiły reakcje alergiczne podczas poprzedniego stosowania.

Przed rozpoczęciem samodzielnego podawania konieczne jest odpowiednie przeszkolenie pacjenta i ewentualnego opiekuna w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania. Zalecane miejsca wstrzyknięcia to przednia część uda lub dolna część brzucha (z wyłączeniem obszaru w promieniu 5 cm od pępka). Opiekun pacjenta może dodatkowo podawać lek w górną część ramienia. Przy każdym kolejnym wstrzyknięciu należy zmieniać miejsce podania, wybierając punkt odległy o co najmniej 3 cm od poprzedniego miejsca wstrzyknięcia.

Przed użyciem ampułko-strzykawkę lub wstrzykiwacz należy wyjąć z lodówki i pozostawić w temperaturze pokojowej przez około 30 minut. Nie wolno ogrzewać preparatu w mikrofalówce, gorącej wodzie ani w pobliżu innych źródeł ciepła. Należy sprawdzić termin ważności i wizualnie ocenić roztwór – powinien być przezroczysty, bezbarwny do żółtego, może zawierać małe białe cząstki. Nie należy stosować preparatu, jeśli płyn jest mętny, przebarwiony lub zawiera duże cząstki.

W przypadku pominięcia dawki należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą w celu ustalenia dalszego postępowania.

Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ nagłe przerwanie terapii może spowodować nawrót objawów lub zaostrzenie choroby. Jeśli podczas stosowania preparatu nastąpi pogorszenie kontroli astmy lub nasilenie objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Wszelkie inne leki stosowane w terapii astmy lub EGPA należy kontynuować zgodnie z zaleceniami lekarza – nie wolno samodzielnie przerywać ich przyjmowania ani zmieniać dawkowania po rozpoczęciu leczenia benralizumabem.