Dawkowanie Zepzelca - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Lurbinektedyna |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Pharma Mar, S.A. |
| Kod ATC | L01XX69 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Jak prawidłowo dawkować Zepzelca?
Leczenie z zastosowaniem leku Zepzelca należy rozpocząć w szpitalu lub ośrodku medycznym, pod nadzorem członka fachowego personelu medycznego doświadczonego w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Pacjent nie przyjmuje tego leku samodzielnie.
Dawkowanie jest wspólne dla obu mocy (2 mg i 4 mg), ponieważ obie postacie mają identyczną postać farmaceutyczną — proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji — i tę samą drogę podania. Różnica między mocami dotyczy wyłącznie zawartości substancji czynnej w fiolce, co pozwala na elaborację dawki dostosowanej do konkretnego pacjenta. Najważniejsze zasady dawkowania:
- Dawka jest indywidualnie obliczana na podstawie powierzchni ciała pacjenta (z uwzględnieniem wzrostu i masy ciała).
- Zalecana dawka to 3,2 mg/m² powierzchni ciała.
- Lek podawany jest w postaci wlewu dożylnego (kroplówki) trwającego jedną godzinę.
- Wlew wykonuje się raz na 21 dni (jeden cykl leczenia).
- Aby zmniejszyć ryzyko wycieku wlewu z żyły oraz zapalenia żył, lek zaleca się podawać przez centralny cewnik żylny.
Przed podaniem każdej dawki lekarz zleca dokładne badania: morfologii krwi, czynności wątroby i nerek oraz stężenia żelaza. Na podstawie wyników lekarz może zalecić opóźnienie podania, aby upewnić się, że pacjent otrzymuje najbardziej odpowiednią dawkę. Leczenie można kontynuować do momentu progresji nowotworu lub wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. W przypadku ciężkich działań niepożądanych leczenie może zostać wstrzymane lub trwale odstawione.
Gdy lek Zepzelca jest podawany tego samego dnia co atezolizumab, należy go podać po atezolizumabie. W ramach leczenia stosuje się także leki towarzyszące:
- przed rozpoczęciem wlewu — leki zapobiegające nudnościom i wymiotom (np. kortykosteroidy oraz antagonista serotoniny);
- po zakończeniu wlewu — np. czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), aby zapobiec gorączce związanej z obniżoną liczbą białych krwinek (neutropenią).
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia tym lekiem bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować przerwanie działania leku. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza.
