Interakcje Zenofor SR z innymi lekami

Lek Zenofor SR może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, substancjami i środkami diagnostycznymi. Dlatego niezwykle ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to zarówno leków przepisanych przez lekarza, jak i leków dostępnych bez recepty, suplementów diety, witamin oraz preparatów ziołowych.

W zależności od przyjmowanych leków pacjent może wymagać częstszych kontroli stężenia glukozy we krwi, oceny czynności nerek lub modyfikacji dawki leku Zenofor SR przez lekarza prowadzącego.

Rentgenowskie środki kontrastowe zawierające jod:

Jest to bardzo ważna interakcja, o której należy pamiętać. Jeśli pacjent będzie miał wykonywane badanie radiologiczne z użyciem rentgenowskiego środka kontrastowego zawierającego jod (np. urografia, tomografia komputerowa z kontrastem, angiografia), musi przerwać przyjmowanie leku Zenofor SR przed lub najpóźniej w momencie podania środka kontrastowego.

Połączenie metforminy ze środkami kontrastowymi zawierającymi jod może prowadzić do nagłego pogorszenia czynności nerek i zwiększenia ryzyka kwasicy mleczanowej. Lekarz zlecający badanie oraz lekarz prowadzący leczenie cukrzycy powinni ustalić dokładny plan przerwania i wznowienia stosowania leku. Zwykle zaleca się przerwanie stosowania metforminy na 48 godzin przed planowanym badaniem oraz wznowienie jej przyjmowania nie wcześniej niż 48 godzin po badaniu, pod warunkiem że czynność nerek jest prawidłowa.

Leki moczopędne (diuretyki):

Leki zwiększające wytwarzanie moczu, takie jak furosemid, mogą zwiększać stężenie metforminy we krwi. Diuretyki mogą również prowadzić do odwodnienia organizmu i pogorszenia czynności nerek, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Jeśli pacjent przyjmuje leki moczopędne, lekarz może zalecić częstsze monitorowanie czynności nerek oraz stężenia glukozy we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i inhibitory COX-2:

Leki stosowane w leczeniu bólu i stanu zapalnego, takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak, celekoksyb oraz inne NLPZ, mogą wpływać na czynność nerek, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów w podeszłym wieku. Ponieważ zaburzenia czynności nerek zwiększają ryzyko działań niepożądanych metforminy, w tym kwasicy mleczanowej, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z Zenofor SR. Lekarz może zalecić bardziej częste kontrole czynności nerek.

Inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II:

Niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, takie jak ramipril, enalapril, perindopril, losartan, walsartan, mogą wpływać na czynność nerek oraz stężenie potasu we krwi. Chociaż leki te są często stosowane u pacjentów z cukrzycą ze względu na ich działanie ochronne na nerki i serce, ich jednoczesne stosowanie z Zenofor SR wymaga regularnego monitorowania czynności nerek.

Kortykosteroidy (steroidy):

Leki steroidowe, takie jak prednizolon, mometazon, beklometazon, deksametazon, mogą podwyższać stężenie glukozy we krwi, przeciwdziałając działaniu leku Zenofor SR. Dotyczy to zarówno steroidów przyjmowanych doustnie, jak i wziewnych czy miejscowych stosowanych w dużych dawkach. Pacjenci przyjmujący kortykosteroidy mogą wymagać zwiększenia dawki leku przeciwcukrzycowego oraz częstszego monitorowania stężenia glukozy we krwi.

Leki sympatykomimetyczne:

Substancje takie jak epinefryna (adrenalina) i dopamina, stosowane w leczeniu zawałów serca, ciężkich reakcji alergicznych i niskiego ciśnienia krwi, mogą podwyższać stężenie glukozy we krwi. Epinefryna jest także zawarta w niektórych stomatologicznych lekach znieczulających stosowanych podczas zabiegów dentystycznych. Pacjenci powinni informować dentystę o stosowaniu leku Zenofor SR przed planowanymi zabiegami.

Leki wpływające na stężenie metforminy we krwi:

Niektóre leki mogą zmieniać stężenie Zenofor SR we krwi, co ma szczególne znaczenie u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek. Do leków tych należą:

• Werapamil – lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca
• Ryfampicyna – antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy
• Cymetydyna – lek zmniejszający wydzielanie kwasu żołądkowego
• Dolutegrawir – lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażenia HIV
• Ranolazyna – lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej
• Trymetoprim – antybiotyk
• Wandetanib, kryzotynib, olaparyb – leki stosowane w leczeniu nowotworów
• Izawukonazol – lek przeciwgrzybiczy

Jednoczesne stosowanie tych leków z Zenofor SR może wymagać dostosowania dawkowania oraz częstszego monitorowania.

Inne leki przeciwcukrzycowe:

Lek Zenofor SR jest często stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Podczas gdy sam Zenofor SR jako monoterapia nie powoduje hipoglikemii (niskiego stężenia cukru we krwi), jego jednoczesne stosowanie z:

• Lekami pochodnych sulfonylomocznika (np. gliklazyd, glimepiryd)
• Insuliną
• Innymi lekami przeciwcukrzycowymi powodującymi hipoglikemię

może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Objawy hipoglikemii obejmują: omdlenie, zawroty głowy, splątanie, drżenie rąk, nasilone pocenie się, uczucie głodu, kołatanie serca. W takich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Pacjent powinien mieć przy sobie szybko wchłaniające się węglowodany (np. cukierki, sok owocowy) na wypadek hipoglikemii.

Dodatkowe zalecenia:

• Należy prowadzić aktualną listę wszystkich przyjmowanych leków i pokazywać ją lekarzowi podczas każdej wizyty
• Nie należy rozpoczynać stosowania żadnych nowych leków, w tym dostępnych bez recepty, bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą
• Przed każdym planowanym zabiegiem chirurgicznym lub dentystycznym należy poinformować personel medyczny o stosowaniu leku Zenofor SR
• W przypadku wystąpienia nietypowych objawów po rozpoczęciu stosowania nowego leku należy skontaktować się z lekarzem