Skutki uboczne Targretin

Bezpieczeństwo stosowania beksarotenu sprawdzano w badaniach klinicznych u 193 pacjentów z CTCL otrzymujących beksaroten przez okres do 118 tygodni oraz w innych badaniach u 420 pacjentów z chorobą nowotworową inną niż CTCL. U 109 chorych na CTCL otrzymujących lek w zalecanej dawce początkowej 300 mg/m² powierzchni ciała na dobę najczęstsze działania niepożądane były następujące:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 leczonych pacjentów):

• Leukopenia (mała liczba krwinek białych)
• Niedoczynność tarczycy (29%)
• Hiperlipidemia, głównie podwyższone triglicerydy (74%)
• Hipercholesterolemia (28%)
• Bóle głowy (27%)
• Świąd (20%)
• Astenia – osłabienie (19%)
• Wysypka (16%)
• Złuszczające zapalenie skóry (15%)
• Ból (12%)

Często (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 leczonych pacjentów):

• Niedokrwistość niedobarwliwa, reakcja przypominająca chłoniaka, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia składu krwi
• Zaburzenia tarczycy
• Zwiększenie masy ciała, zwiększenie AspAT i AlAT, zwiększenie dehydrogenazy mleczanowej, zwiększenie kreatyniny, hipoproteinemia
• Zawroty głowy, zmniejszenie czucia dotyku, bezsenność
• Suchość oczu, głuchota, zaburzenia widzenia
• Obrzęki obwodowe
• Wymioty, biegunka, nudności, anoreksja, nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby, zapalenie warg, suchość ust, zaparcia, wzdęcia
• Owrzodzenia skóry, łysienie, przerost skóry, guzki skórne, trądzik, pocenie się, suchość skóry, zaburzenia skóry
• Bóle stawów, bóle kości, bóle mięśniowe
• Odczyny alergiczne, zakażenie, dreszcze, ból brzucha, zaburzenia stężenia hormonów

Niezbyt często (mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 leczonych pacjentów):

• Zaburzenia krwi, eozynofilia, leukocytoza, limfocytoza, plamica, zwiększenie i zmniejszenie liczby płytek krwi
• Nadczynność tarczycy
• Podwyższone stężenie bilirubiny, zaburzenie czynności nerek, dna moczanowa, obniżony cholesterol HDL
• Pobudzenie, ataksja, neuropatia, przeczulica, depresja, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
• Szczególny rodzaj zaćmy, niedowidzenie, ubytki pola widzenia, uszkodzenie rogówki, zaburzenia wzroku, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zaburzenia słuchu
• Krwotok, nadciśnienie, obrzęk, rozszerzenie naczyń, żylaki, tachykardia
• Zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• Surowiczy wysięk, wysypka krostkowa, zmiany zapalne skóry, odbarwienia skóry, zaburzenia włosów, zaburzenia paznokci
• Miastenia (osłabienie mięśni)
• Albuminuria, zaburzenia czynności nerek
• Nowotwór, gorączka, cellulitis, zarażenie pasożytami, zaburzenia błon śluzowych, bóle pleców, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, guz

W badaniach klinicznych udokumentowano hiperlipidemię jako objaw połączony ze stosowaniem beksarotenu. Stwierdzono podwyższenie wyników badań czynności wątroby (LFT), związane ze stosowaniem beksarotenu. U pacjentów otrzymujących beksaroten obserwowano odchylenia w wynikach badań czynności tarczycy; najczęściej opisywano odwracalne obniżenie stężeń hormonu tarczycy (całkowitej tyroksyny T4) i hormonu tyreotropowego (TSH).

W badaniach klinicznych opisano leukopenię towarzyszącą terapii beksarotenem. W większości przypadków normalizacja następowała po obniżeniu dawki leku lub zakończeniu leczenia. Niedoczynność tarczycy zazwyczaj pojawia się po 4-8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Może być bezobjawowa i reagować na leczenie tyroksyną, oraz ustępować po odstawieniu leku.

U pacjentów leczonych retynoidami o działaniu ogólnoustrojowym, w tym beksarotenem, zgłaszano występowanie depresji, nasilenie depresji, lęku oraz zmian nastroju. W przebiegu terapii beksarotenem u niektórych pacjentów zaobserwowano pojawienie się niewykrytego uprzednio zmętnienia soczewek, bądź zmiany w istniejącym uprzednio zmętnieniu soczewek. Rzadkimi, śmiertelnymi działaniami niepożądanymi były ostre zapalenie trzustki, krwiak podtwardówkowy i niewydolność wątroby.