Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaBeksaroten
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyH.A.C. Pharma
Kod ATCL01XF03
ProceduraCEN
Kategorie

Interakcje Targretin z innymi lekami

Nie wykonano formalnych badań w celu oceny interakcji leków z beksarotenem. Z powodu oksydacyjnego szlaku metabolicznego beksarotenu poprzez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), równoczesne stosowanie innych substratów CYP3A4 może teoretycznie prowadzić do podwyższenia lub obniżenia stężenia beksarotenu w osoczu. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

  • Ketokonazol i itrakonazol (stosowane w zakażeniach grzybiczych) – mogą teoretycznie prowadzić do podwyższenia stężenia beksarotenu
  • Inhibitory proteaz, klarytromycyna i erytromycyna (stosowane w zakażeniach wirusowych i bakteryjnych) – mogą teoretycznie prowadzić do podwyższenia stężenia beksarotenu
  • Ryfampicyna, fenytoina, deksametazon, fenobarbital – mogą teoretycznie powodować obniżenie stężenia beksarotenu w osoczu
  • Gemfibrozyl (obniżający wysokie stężenie tłuszczów we krwi) – analiza populacyjna wykazała, że równoczesne podanie gemfibrozylu powoduje znaczny wzrost stężenia beksarotenu w osoczu. Nie zaleca się równoczesnego podawania gemfibrozylu z beksarotenem
  • Tamoksyfen (stosowany w leczeniu niektórych typów raka) – beksaroten może przyspieszać metabolizm i zmniejszać osoczowe stężenie tamoksyfenu

Zaleca się ostrożność podczas skojarzonego stosowania substratów układu enzymatycznego CYP3A4 o wąskim zakresie terapeutycznym, takich jak leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus, sirolimus) oraz leki cytotoksyczne metabolizowane przez układ CYP3A4 (cyklofosfamid, etopozyd, finasteryd, ifosfamid, tamoksyfen, alkaloidy barwinka różowatego).

Beksaroten może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen i progesteron. Beksaroten może nasilać działanie insuliny, środków zwiększających wydzielanie insuliny (np. pochodnych sulfonylomocznika) lub leków uwrażliwiających na działanie insuliny (np. tiazolidynodionów), co w konsekwencji może powodować wystąpienie hipoglikemii. W przebiegu terapii beksarotenem wynik oznaczenia CA125 u pacjentek z rakiem jajnika może być podwyższony.

Równoczesne podanie atorwastatyny lub lewotyroksyny w podobnych warunkach nie powodowało zmiany stężenia beksarotenu. W trakcie leczenia nie spożywać w lekach i odżywkach więcej niż 15 000 jednostek międzynarodowych witaminy A na dobę, w celu uniknięcia dodatkowego zwiększenia działania toksycznego.

Przydatne zasoby