Dawkowanie Rytmonorm - jak stosować?

Dawkowanie roztworu do wstrzykiwań (3,5 mg/ml):

Roztwór do wstrzykiwań stosowany jest wyłącznie w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem medycznym. Zalecana pojedyncza dawka wynosi 1 mg/kg masy ciała. Pożądane działanie terapeutyczne często występuje już po podaniu dawki 0,5 mg/kg mc. W razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę pojedynczą do 2 mg/kg mc. Leczenie rozpoczyna się od możliwie najmniejszej dawki, dokładnie obserwując pacjenta oraz kontrolując zapis EKG i ciśnienie tętnicze.

Wstrzyknięcie dożylne: Należy wykonywać powoli przez 3 do 5 minut. Przerwa między kolejnymi wstrzyknięciami nie powinna być krótsza niż 90 do 120 minut. W razie poszerzenia zespołu QRS lub zależnego od częstości pracy serca wydłużenia odstępu QT o ponad 20%, należy natychmiast przerwać wstrzyknięcie.

Krótkotrwały wlew dożylny: Jeśli propafenonu chlorowodorek podawany jest w krótkotrwałym wlewie dożylnym trwającym od 1 do 3 godzin, zalecana szybkość podawania wynosi 0,5 do 1 mg/min.

Powolny wlew dożylny: W przypadku powolnego wlewu dożylnego maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 560 mg. Do sporządzenia roztworu do wlewu należy użyć roztworu glukozy lub fruktozy (5%). Nie należy w tym celu używać izotonicznego roztworu chlorku sodu ze względu na możliwość wytrącania się leku z roztworu.

Dawkowanie tabletek powlekanych (150 mg i 300 mg):

Dawkę leku lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta. Ze względu na gorzki smak propafenonu i jego działanie znieczulające powierzchniowo, tabletki powlekane należy połykać w całości bez rozgryzania, popijając płynem.

Dorośli: W okresie ustalania dawki oraz w leczeniu podtrzymującym u pacjentów o masie ciała około 70 kg zalecana dawka dobowa wynosi 450 do 600 mg podawana w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Niekiedy może być konieczne zwiększenie dawki dobowej do 900 mg. U pacjentów z mniejszą masą ciała dawkę dobową lekarz odpowiednio zmniejszy. Dawkę można zwiększyć dopiero po 3 do 4 dniach leczenia.

Dzieci: Lek Rytmonorm w mocy 150 mg i 300 mg, z uwagi na zawartość substancji czynnej, nie może być stosowany u dzieci.

Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z istotną niewydolnością lewokomorową (frakcja wyrzutowa lewej komory poniżej 35%) lub strukturalną chorobą mięśnia sercowego leczenie należy wprowadzać stopniowo, z zachowaniem szczególnej ostrożności, podając niewielkie, stopniowo zwiększane dawki. Jeśli zwiększenie dawki jest konieczne, można tego dokonać dopiero po pięciu do ośmiu dniach leczenia.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek: U pacjentów z niewydolnością wątroby i/lub nerek po podaniu zazwyczaj stosowanych dawek leczniczych dojść może do kumulacji leku. U tych pacjentów lekarz indywidualnie dobierze dawkowanie leku, kontrolując zapis EKG i stężenie leku w osoczu.

Indywidualną dawkę podtrzymującą należy ustalać pod kontrolą kardiologiczną, obejmującą monitorowanie zapisu EKG i wielokrotny pomiar ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie w fazie ustalania dawki. W razie wystąpienia znacznego poszerzenia zespołu QRS lub bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° lekarz rozważy zmniejszenie dawki.