Dawkowanie Nutriflex Basal - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPatrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera?
Postać farmaceutycznaZestaw dwóch roztworów do sporządzania wlewu dożylnego
Podmiot odpowiedzialnyB. Braun Melsungen AG
Kod ATCB05BA10
ProceduraNAR
Kategorie

Jak prawidłowo dawkować Nutriflex Basal?

Nutriflex Basal jest podawany w infuzji dożylnej, czyli w postaci kroplówki bezpośrednio do żyły przez cienką rurkę (kaniulę dożylną). Przed rozpoczęciem infuzji preparat należy podgrzać do temperatury pokojowej.

Dawkowanie u dorosłych: Wielkość zalecanej dawki wynosi do 40 ml roztworu na kilogram masy ciała na dobę. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 2,0 ml/kg masy ciała/godzinę. Ostateczną dawkę ustala lekarz prowadzący na podstawie indywidualnego stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania metabolicznego oraz masy ciała.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (2-17 lat): Dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała i stanu klinicznego dziecka. Maksymalna szybkość infuzji również wynosi 2,0 ml/kg masy ciała/godzinę. Lekarz określi odpowiednią dawkę i czas trwania leczenia dla pacjentów pediatrycznych.

Przeciwwskazania wiekowe: Nutriflex Basal nie należy podawać noworodkom, niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 2 lat.

Przygotowanie roztworu: Przed podaniem należy rozerwać przegrodę między komorami worka i dokładnie wymieszać zawartość obu komór, zachowując warunki aseptyki. Preparat należy stosować wyłącznie, jeśli roztwór jest przezroczysty, a opakowanie nie jest uszkodzone. Przez dodatkowy port w worku możliwe jest dodanie innych substancji odżywczych, takich jak emulsje tłuszczowe, witaminy czy mikroelementy.

Czas trwania terapii: Długość leczenia ustala lekarz w zależności od stanu klinicznego pacjenta i możliwości powrotu do odżywienia drogą przewodu pokarmowego. Po zmieszaniu zawartości komór preparat należy zużyć niezwłocznie lub przechowywać maksymalnie 7 dni w temperaturze pokojowej albo 14 dni w temperaturze 2-8°C.

Specjalne grupy pacjentów: U pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, nadnerczy, serca lub płuc konieczne jest dokładne dostosowanie i monitorowanie dawki. U pacjentów w stanie ciężkiego niedożywienia żywienie pozajelitowe należy wprowadzać stopniowo, z zachowaniem szczególnej ostrożności.