Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPatrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera?
Postać farmaceutycznaZestaw dwóch roztworów do sporządzania wlewu dożylnego
Podmiot odpowiedzialnyB. Braun Melsungen AG
Kod ATCB05BA10
ProceduraNAR
Kategorie

Dawkowanie Nutriflex Basal - jak stosować?

Nutriflex Basal jest podawany w infuzji dożylnej, czyli w postaci kroplówki bezpośrednio do żyły przez cienką rurkę (kaniulę dożylną). Przed rozpoczęciem infuzji preparat należy podgrzać do temperatury pokojowej.

Dawkowanie u dorosłych: Wielkość zalecanej dawki wynosi do 40 ml roztworu na kilogram masy ciała na dobę. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 2,0 ml/kg masy ciała/godzinę. Ostateczną dawkę ustala lekarz prowadzący na podstawie indywidualnego stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania metabolicznego oraz masy ciała.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (2-17 lat): Dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała i stanu klinicznego dziecka. Maksymalna szybkość infuzji również wynosi 2,0 ml/kg masy ciała/godzinę. Lekarz określi odpowiednią dawkę i czas trwania leczenia dla pacjentów pediatrycznych.

Przeciwwskazania wiekowe: Nutriflex Basal nie należy podawać noworodkom, niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 2 lat.

Przygotowanie roztworu: Przed podaniem należy rozerwać przegrodę między komorami worka i dokładnie wymieszać zawartość obu komór, zachowując warunki aseptyki. Preparat należy stosować wyłącznie, jeśli roztwór jest przezroczysty, a opakowanie nie jest uszkodzone. Przez dodatkowy port w worku możliwe jest dodanie innych substancji odżywczych, takich jak emulsje tłuszczowe, witaminy czy mikroelementy.

Czas trwania terapii: Długość leczenia ustala lekarz w zależności od stanu klinicznego pacjenta i możliwości powrotu do odżywienia drogą przewodu pokarmowego. Po zmieszaniu zawartości komór preparat należy zużyć niezwłocznie lub przechowywać maksymalnie 7 dni w temperaturze pokojowej albo 14 dni w temperaturze 2-8°C.

Specjalne grupy pacjentów: U pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, nadnerczy, serca lub płuc konieczne jest dokładne dostosowanie i monitorowanie dawki. U pacjentów w stanie ciężkiego niedożywienia żywienie pozajelitowe należy wprowadzać stopniowo, z zachowaniem szczególnej ostrożności.