Interakcje Ketobilder z innymi lekami

Z jakimi lekami nie łączyć Ketobilder?

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować – włącznie z preparatami dostępnymi bez recepty. Niektórych leków nie należy stosować równocześnie z omawianym preparatem, a w przypadku innych konieczna może być zmiana dawkowania.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z:

• kwasem acetylosalicylowym, kortykosteroidami lub innymi lekami przeciwzapalnymi,
• warfaryną, heparyną lub innymi lekami przeciwdziałającymi powstawaniu zakrzepów,
• litem stosowanym w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju,
• metotreksatem stosowanym w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i chorób nowotworowych,
• pochodnymi hydantoiny i fenytoiną stosowanymi w leczeniu padaczki,
• sulfametoksazolem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych,
• inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) stosowanymi w leczeniu depresji.

Zachowania ostrożności wymaga jednoczesne stosowanie z:

• inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi, lekami beta-adrenolitycznymi oraz antagonistami angiotensyny II stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i chorób serca,
• pentoksyfiliną stosowaną w leczeniu owrzodzeń w przewlekłej niewydolności żylnej,
• zydowudyną stosowaną w leczeniu zakażeń wirusowych,
• chlorpropamidem i glibenklamidem stosowanymi w leczeniu cukrzycy,
• antybiotykami aminoglikozydowymi stosowanymi w leczeniu zakażeń bakteryjnych,
• lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub inne leki działające podobnie – takie połączenie może zwiększać ryzyko senności, trudności z oddychaniem (depresji oddechowej) i śpiączki oraz może zagrażać życiu; jednoczesne stosowanie powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy nie są możliwe inne warianty leczenia, a dawki i czas trwania terapii powinny być ograniczone przez lekarza. Warto poinformować bliskich o możliwości wystąpienia takich objawów.

Szczególnego rozważenia wymaga jednoczesne stosowanie z:

• antybiotykami chinolonowymi (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna),
• cyklosporyną i takrolimusem stosowanymi w chorobach układu immunologicznego oraz po przeszczepieniach,
• streptokinazą i innymi lekami trombolitycznymi lub fibrynolitycznymi rozpuszczającymi zakrzepy,
• probenecydem stosowanym w leczeniu dny moczanowej,
• digoksyną stosowaną w leczeniu przewlekłej niewydolności serca,
• mifeprystonem stosowanym jako lek powodujący przerywanie ciąży,
• lekami przeciwdepresyjnymi z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI),
• lekami przeciwpłytkowymi zmniejszającymi agregację płytek i tworzenie zakrzepów,
• tenofowirem, deferazyroksem oraz pemetreksedem.

Leki mogące osłabiać przeciwbólowe działanie tramadolu oraz skracać czas jego działania to preparaty zawierające:

• karbamazepinę (stosowaną z powodu napadów padaczkowych),
• buprenorfinę, nalbufinę lub pentazocynę (leki przeciwbólowe),
• ondansetron (zapobiegający nudnościom).

Sytuacje, w których zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych:

• przyjmowanie leków uspokajających, nasennych, innych leków przeciwbólowych (np. morfiny lub kodeiny, również stosowanej z powodu kaszlu) albo spożywanie alkoholu – może pojawić się senność lub uczucie zbliżającego się omdlenia,
• stosowanie leków mogących wywoływać drgawki, takich jak niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne – ryzyko napadu może wzrosnąć, a lekarz decyduje wówczas o zasadności leczenia,
• przyjmowanie niektórych leków przeciwdepresyjnych – możliwe jest wystąpienie zespołu serotoninowego,
• stosowanie leków przeciwzakrzepowych (rozrzedzających krew), np. warfaryny – wpływ tych leków na krzepliwość krwi może zostać zaburzony i może dojść do krwawienia,
• przyjmowanie gabapentyny lub pregabaliny stosowanych w leczeniu padaczki i (lub) bólu neuropatycznego.