Skutki uboczne Ketobilder

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaDeksketoprofen, Tramadol
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyAurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
Kod ATCN02AJ14
ProceduraDCP
Kategorie

Działania niepożądane leku Ketobilder

Jak każdy lek, preparat ten może powodować działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów reakcji alergicznej, takich jak obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła, trudności w połykaniu albo pokrzywka połączona z trudnościami w oddychaniu. Stosowanie preparatu należy przerwać tak szybko, jak to możliwe, w razie pojawienia się wysypki, zmian wewnątrz jamy ustnej lub na błonach śluzowych oraz jakichkolwiek innych objawów alergii.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

  • nudności,
  • zawroty głowy.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):

  • wymioty,
  • ból brzucha,
  • biegunka,
  • niestrawność,
  • bóle głowy,
  • senność, zmęczenie,
  • zaparcia,
  • suchość w jamie ustnej,
  • nadmierne pocenie się.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):

  • zwiększenie liczby płytek krwi,
  • wpływ na serce i krążenie krwi: kołatanie serca, szybkie bicie serca, uczucie omdlenia lub zapaść, niskie ciśnienie krwi – objawy te mogą wystąpić zwłaszcza w pozycji pionowej lub w trakcie wysiłku fizycznego,
  • wysokie lub bardzo wysokie ciśnienie krwi,
  • obrzęk strun głosowych (obrzęk krtani),
  • zmniejszone stężenie potasu we krwi,
  • zaburzenia psychotyczne,
  • obrzęk w okolicy oka,
  • płytki lub powolny oddech,
  • dyskomfort, samopoczucie odbiegające od normy,
  • krew w moczu,
  • uczucie wirowania,
  • bezsenność lub trudności z zasypianiem,
  • nerwowość, niepokój,
  • uderzenia gorąca,
  • wzdęcia,
  • zmęczenie,
  • ból,
  • uczucie gorączki i dreszcze, ogólne złe samopoczucie,
  • nieprawidłowe wyniki badań krwi,
  • odruchy wymiotne,
  • uczucie ucisku w żołądku,
  • zapalenie żołądka,
  • reakcje skórne, np. świąd i wysypka,
  • zaniki pamięci,
  • obrzęk twarzy.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób):

  • obrzęk warg i gardła,
  • choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacja lub krwawienie, które może objawiać się krwawymi wymiotami albo czarnymi stolcami,
  • choroby prostaty,
  • zapalenie wątroby, uszkodzenie wątroby,
  • ostra niewydolność nerek,
  • wolne bicie serca,
  • napady padaczki,
  • reakcje alergiczne i anafilaktyczne (trudności w oddychaniu, świszczący oddech, obrzęk skóry) oraz wstrząs, czyli nagła niewydolność krążenia,
  • przemijająca utrata przytomności (omdlenia),
  • halucynacje,
  • zatrzymanie wody lub obrzęk kostek,
  • utrata apetytu, zmiany apetytu,
  • trądzik,
  • ból pleców,
  • częstsze lub rzadsze niż zwykle oddawanie moczu, z trudnościami lub bólem,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • zaburzenia czucia, np. swędzenie, mrowienie, drętwienie,
  • drżenie, skurcze mięśni, nieskoordynowane ruchy, osłabienie mięśni,
  • splątanie,
  • zaburzenia snu i koszmary senne,
  • zaburzenia percepcji,
  • niewyraźne widzenie, zwężenie źrenic,
  • duszność.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):

  • zapalenie trzustki,
  • zaburzenia nerek,
  • zmniejszona liczba białych krwinek (neutropenia),
  • zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość),
  • owrzodzenie skóry, warg, oczu i okolic narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella),
  • duszność spowodowana zwężeniem dróg oddechowych,
  • szumy uszne,
  • nadwrażliwość skóry,
  • nadwrażliwość na światło.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • zespół serotoninowy, którego objawami mogą być zmiany stanu psychicznego (pobudzenie, halucynacje, śpiączka), a także gorączka, przyspieszone tętno, niestabilne ciśnienie krwi, mimowolne skurcze mięśni, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty czy biegunka,
  • zaburzenia mowy,
  • skrajne rozszerzenie źrenic,
  • spadek stężenia cukru we krwi,
  • czkawka,
  • ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie poważnej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa,
  • stała osutka polekowa – reakcja alergiczna skóry obejmująca okrągłe lub owalne ogniska zaczerwienienia i obrzęku skóry, pęcherze oraz świąd; może wystąpić także ciemnienie skóry w zajętych miejscach, utrzymujące się po wygojeniu zmian, a zmiany zwykle pojawiają się ponownie w tych samych lokalizacjach po kolejnym przyjęciu leku.

Zaburzenia psychiczne po leczeniu. Po zastosowaniu preparatu mogą wystąpić zaburzenia psychiczne o różnym nasileniu i charakterze, zależnie od osobowości pacjenta oraz długości leczenia. Obejmują one zmiany nastroju (najczęściej dobry humor, czasem rozdrażnienie), zmiany aktywności (spowolnienie, sporadycznie wzrost aktywności), uczucie bycia mniej świadomym oraz mniejsze zdolności podejmowania decyzji, co może prowadzić do błędów w ocenie sytuacji. Odnotowano również pogorszenie przebiegu astmy, a przy nagłym przerwaniu leczenia mogą pojawić się objawy odstawienia.

Informacje dodatkowe dotyczące bezpieczeństwa. Napady padaczkowe występowały głównie po podaniu dużych dawek tramadolu lub w przypadku równoczesnego stosowania innych leków mogących wywoływać napady. Podczas przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych może wystąpić zatrzymanie płynów i obrzęki (szczególnie kostek i nóg), zwiększenie ciśnienia krwi oraz niewydolność serca, a także niewielkie zwiększenie ryzyka zawału serca lub udaru mózgu. U pacjentów z zaburzeniami układu immunologicznego dotyczącymi tkanki łącznej (toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej) podawanie leków przeciwzapalnych może rzadko powodować gorączkę, ból głowy oraz sztywność szyi i karku. Lekarza należy poinformować o wszelkich działaniach niepożądanych dotyczących żołądka lub jelit (ból żołądka, zgaga, krwawienie) pojawiających się na początku leczenia, zwłaszcza jeśli podobne objawy występowały wcześniej po długotrwałym przyjmowaniu leków przeciwzapalnych – dotyczy to szczególnie osób w podeszłym wieku.