Interakcje Ivabradine Accord z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z iwabradyną, co może wymagać zmiany dawkowania lub ścisłego nadzoru medycznego.

Leki bezwzględnie przeciwwskazane (nie wolno stosować jednocześnie):

• Leki przeciwgrzybicze: ketokonazol, itrakonazol
• Antybiotyki makrolidowe: jozamycyna, klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna podawana doustnie
• Leki stosowane w zakażeniu HIV: nelfinawir, rytonawir
• Nefazodon – lek stosowany w leczeniu depresji
• Diltiazem, werapamil – leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej

Leki wymagające szczególnej ostrożności i możliwej modyfikacji dawkowania:

• Flukonazol – lek przeciwgrzybiczy
• Ryfampicyna – antybiotyk
• Barbiturany – stosowane w przypadku trudności z zasypianiem lub w padaczce
• Fenytoina – stosowana w padaczce
• Preparaty dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – leki ziołowe stosowane w leczeniu depresji

Leki wydłużające odstęp QT:

Szczególnej ostrożności wymaga jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT w zapisie EKG, stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub innych stanów:

• Leki antyarytmiczne: chinidyna, dyzopiramid, ibutylid, sotalol, amiodaron
• Beprydyl – lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej
• Leki przeciwpsychotyczne: pimozyd, zyprazydon, sertyndol
• Leki przeciwmalaryczne: meflochina, halofantryna
• Erytromycyna stosowana dożylnie
• Pentamidyna – lek przeciw pasożytom
• Cyzapryd – lek przeciw refluksowi żołądkowo-przełykowemu

Leki moczopędne:

Niektóre leki moczopędne mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, co wymaga ostrożności podczas jednoczesnego stosowania:

• Furosemid
• Hydrochlorotiazyd
• Indapamid

Te leki są stosowane w leczeniu obrzęku i wysokiego ciśnienia krwi.

Jednoczesne stosowanie leku z wymienionymi preparatami może wymagać skorygowania dawki iwabradyny lub ścisłego nadzoru medycznego. W każdym przypadku decyzję o możliwości łączenia leków podejmuje lekarz prowadzący, po dokładnej ocenie sytuacji klinicznej pacjenta.