Skutki uboczne Furosemidum Aurovitas

Jak każdy lek, Furosemidum Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się do lekarza:

• Reakcje alergiczne: swędzenie, wysypka skórna z silnym świądem i pokrzywka, gorączka
• Uczulenie na światło
• Ciężka reakcja alergiczna z wysoką gorączką, czerwonymi plamami na skórze, bólem stawów i (lub) zapaleniem oczu
• Ciężka, ostra reakcja alergiczna z gorączką i pęcherzami na skórze/złuszczaniem się skóry oraz plamki na skutek krwawienia do skóry
• Ostre zapalenie trzustki z silnym bólem w nadbrzuszu promieniującym do pleców

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• Nasilona utrata płynów i elektrolitów (sód, potas, magnez, wapń)
• Objawy niedoboru sodu: kurcze mięśni łydek, utrata apetytu, apatia, uczucie osłabienia, zawroty głowy, senność, splątanie
• Objawy niedoboru potasu: osłabienie mięśni, zwiększone wydalanie moczu, zaburzenia serca
• Objawy niedoboru magnezu i wapnia: zwiększona drażliwość mięśni, zaburzenia rytmu serca
• Obniżenie ciśnienia tętniczego: zaburzenia koncentracji i reakcji, uczucie „pustki" w głowie, ból głowy, zawroty głowy, senność, uczucie osłabienia, zaburzenia widzenia, suchość błony śluzowej jamy ustnej
• Nieznaczny wzrost stężenia kwasu moczowego (hiperurykemia), potencjalnie mogący wywołać napad dny
• Zwiększony poziom kreatyniny we krwi

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• Nieprawidłowa liczba krwinek z towarzyszącymi siniaczymi i tendencją do krwawienia
• Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
• Nadwrażliwość na światło
• Mimowolny wyciek moczu
• U osób w podeszłym wieku - zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej, niedobór płynów i zagęszczenie krwi mogące spowodować tworzenie się zakrzepów
• Głuchota (czasem nieodwracalna)
• Powstawanie pęcherzy na skórze lub błonach śluzowych (pemfigoid)
• Zmniejszona tolerancja glukozy

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

• Nieprawidłowa ilość krwinek białych z towarzyszącą zwiększoną podatnością na zakażenia
• Zwiększenie ilości niektórych krwinek (eozynofilów) we krwi
• Uczucie pełzania na skórze, swędzenie lub mrowienie bez przyczyny
• Zagrażająca życiu utrata przytomności
• Zaburzenia słuchu i dzwonienie w uszach (zazwyczaj przemijające)
• Zapalenie naczyń krwionośnych
• Reakcje liszajowate na skórze, genitaliach lub w jamie ustnej
• Ostra niewydolność nerek
• Zapalenie nerek z obecnością krwi w moczu, gorączką i bólem w okolicy bocznej pleców
• Wstrząs w wyniku nagłego, znacznego rozszerzenia naczyń krwionośnych
• Gorączka
• Łagodne zaburzenia psychiczne

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów):

• Niedokrwistość (stan charakteryzujący się niedoborem krwinek czerwonych)
• Bardzo ciężkie zaburzenia krwi z nagłą wysoką gorączką, silnym bólem gardła i owrzodzeniami w jamie ustnej
• Agranulocytoza
• Niektóre zaburzenia czynności wątroby
• Zaburzenia pracy mózgu (encefalopatia wątrobowa) u pacjentów z ciężką chorobą wątroby
• Zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych

Częstość nieznana:

• Ostra uogólniona osutka krostkowa (ostra wysypka polekowa z gorączką)
• Zawroty głowy, omdlenie i utrata przytomności (spowodowane objawowym niedociśnieniem)
• Zmniejszone stężenie wapnia lub magnezu we krwi
• Zasadowica metaboliczna
• Zespół Pseudo-Barttera w przypadku niewłaściwego lub długotrwałego stosowania furosemidu
• Zaostrzenie lub pojawienie się tocznia rumieniowatego układowego
• Rabdomioliza, często w przypadkach ze znacznym zmniejszeniem stężenia potasu we krwi
• Tworzenie się kamieni w nerkach (wapnica nerkowa/kamica nerkowa) u wcześniaków

Podczas leczenia furosemidem może zwiększyć się stężenie niektórych tłuszczów we krwi (cholesterol i triglicerydy), ale zwykle powraca do normy w ciągu 6 miesięcy.