Disocor - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Disocor?

Disocor (iwabradyna) to lek nasercowy stosowany w dwóch głównych wskazaniach kardiologicznych u dorosłych pacjentów: w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej oraz w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.

Stabilna dławica piersiowa to choroba serca polegająca na niedostatecznym zaopatrzeniu mięśnia sercowego w tlen. Objawia się przede wszystkim bólem lub dyskomfortem w klatce piersiowej, który pojawia się najczęściej podczas wysiłku fizycznego lub silnego stresu emocjonalnego. Iwabradyna stosowana jest u dorosłych pacjentów, u których spoczynkowa częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę. Lek może być podawany:

• samodzielnie – u pacjentów, którzy nie tolerują lub z innych przyczyn nie mogą przyjmować leków beta-adrenolitycznych (tzw. beta-blokerów),
• w skojarzeniu z lekami beta-adrenolitycznymi – u pacjentów, u których samo leczenie beta-blokerem okazuje się niewystarczające do kontroli objawów.

Przewlekła niewydolność serca jest stanem, w którym serce nie jest w stanie przepompować wystarczającej ilości krwi do pozostałych narządów i tkanek. Objawia się najczęściej dusznością, uczuciem znużenia i zmęczenia oraz obrzękami kończyn dolnych, szczególnie kostek. Disocor stosuje się u dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, u których spoczynkowa częstość akcji serca wynosi 75 lub więcej uderzeń na minutę. Lek włączany jest do standardowego leczenia niewydolności serca, w tym razem z beta-blokerem, lub stosowany zamiast niego, gdy beta-blokery są przeciwwskazane bądź nietolerowane przez pacjenta.

Mechanizm działania iwabradyny jest selektywny i swoiście ukierunkowany na węzeł zatokowy serca – naturalne centrum rytmu serca. Substancja czynna blokuje tzw. kanały If w węźle zatokowym, co prowadzi do zmniejszenia częstości generowania impulsów elektrycznych, a w konsekwencji do zwolnienia rytmu serca (bradykardyzacja). Kluczową zaletą tego mechanizmu jest fakt, że iwabradyna nie wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego ani na ciśnienie tętnicze, co odróżnia ją od wielu innych leków kardiologicznych. Dzięki zmniejszeniu częstości akcji serca:

• serce pracuje wolniej, a tym samym zużywa mniej tlenu,
• zmniejsza się liczba i nasilenie napadów bólu dławicowego,
• poprawia się czynność serca i rokowania u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.

Disocor dostępny jest w trzech mocach: 2,5 mg, 5 mg oraz 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych przeznaczonych do stosowania doustnego. Dobór odpowiedniej mocy i dawkowania należy do lekarza prowadzącego, który uwzględnia aktualny stan zdrowia pacjenta, towarzyszące schorzenia oraz indywidualną odpowiedź na leczenie.

Należy podkreślić, że lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej. Decyzję o włączeniu leku do terapii podejmuje wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie stanu pacjenta i rozważeniu wszystkich wskazań oraz przeciwwskazań.

Aktualna ulotka leku Disocor

Jaki jest skład Disocor, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną we wszystkich trzech mocach leku Disocor jest iwabradyna w postaci chlorowodorku iwabradyny. Zawartość substancji czynnej w jednej tabletce powlekanej różni się w zależności od mocy:

• Disocor 2,5 mg – każda tabletka powlekana zawiera 2,5 mg iwabradyny,
• Disocor 5 mg – każda tabletka powlekana zawiera 5 mg iwabradyny,
• Disocor 7,5 mg – każda tabletka powlekana zawiera 7,5 mg iwabradyny.

Substancje pomocnicze są identyczne dla wszystkich trzech mocy i obejmują składniki rdzenia tabletki oraz otoczki:

Rdzeń tabletki: betadeks, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.

Otoczka tabletki: hypromeloza (HPMC 2910), laktoza jednowodna, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000, żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek czarny (E 172).

Warto zwrócić uwagę, że lek zawiera laktozę jednowodną – pacjenci ze stwierdzoną nietolerancją laktozy lub innych cukrów powinni przed rozpoczęciem stosowania leku skonsultować się z lekarzem. Lek uznawany jest za wolny od sodu (zawiera mniej niż 1 mmol sodu, czyli 23 mg, na jednostkę dawkowania).

Tabletki wszystkich trzech mocy mają postać różowych, okrągłych tabletek powlekanych z wytłoczonym oznaczeniem „I9VB". Różnią się wielkością oraz oznaczeniem mocy na rewersie: 2,5 mg (średnica ok. 6,5 mm, oznaczenie „2,5"), 5 mg (średnica ok. 8,7 mm, oznaczenie „5", z linią nacięcia), 7,5 mg (średnica ok. 9,5 mm, oznaczenie „7,5"). Tabletka 5 mg posiada linię podziału, która umożliwia podzielenie jej na równe połowy.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Disocor?

Przyjęcie dawki większej niż zalecona może prowadzić do nadmiernego zwolnienia czynności serca (ciężkiej bradykardii). Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• duszność,
• uczucie silnego zmęczenia i osłabienia,
• zawroty głowy,
• znaczne spowolnienie rytmu serca.

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Disocor należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub na izbę przyjęć szpitala. Nie należy zwlekać ze zgłoszeniem, nawet jeśli objawy początkowo wydają się łagodne, ponieważ nadmierne zwolnienie akcji serca może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Disocor – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania leku Disocor obowiązuje jeden istotny zakaz dietetyczny: należy unikać spożywania soku grejpfrutowego. Grejpfrut i jego przetwory zawierają substancje (furanokumaryny) hamujące aktywność enzymu CYP3A4 wątrobowego, który odpowiada za metabolizm iwabradyny. Spożycie soku grejpfrutowego może prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia iwabradyny we krwi, a tym samym nasilenia jej działania i ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności nadmiernego zwolnienia akcji serca.

Informacje dotyczące spożywania alkoholu w trakcie terapii lekiem Disocor nie zostały bezpośrednio ujęte w ulotce. Niemniej jednak, ze względu na wpływ alkoholu na układ sercowo-naczyniowy oraz możliwe interakcje z lekami kardiologicznymi, przed wprowadzeniem alkoholu do diety podczas leczenia zaleca się konsultację z lekarzem prowadzącym.

Tabletki należy przyjmować podczas posiłków, co sprzyja regularności dawkowania i może zmniejszać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Czy można stosować Disocor w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie leku Disocor jest bezwzględnie przeciwwskazane w następujących sytuacjach związanych z ciążą i rozrodem:

• W czasie ciąży – ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania iwabradyny u kobiet w ciąży oraz potencjalne ryzyko dla płodu, lek nie może być stosowany w tym okresie.
• U kobiet planujących ciążę – przed podjęciem próby zajścia w ciążę należy odstawić lek.
• U kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji – Disocor może być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wyłącznie pod warunkiem stosowania przez nie odpowiednich metod zapobiegania ciąży.
• W trakcie karmienia piersią – nie wiadomo, czy iwabradyna przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas stosowania tego leku. W przypadku gdy kobieta przyjmująca Disocor chce karmić piersią, powinna skonsultować się z lekarzem – leczenie należy wówczas przerwać.

W razie zajścia w ciążę w trakcie stosowania leku Disocor należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym i poinformować go o tym fakcie w celu podjęcia odpowiedniej decyzji terapeutycznej.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)