Interakcje Calcifar z innymi lekami

Z jakimi lekami nie łączyć Calcifar?

Wapń może wchodzić w interakcje z wieloma lekami i substancjami, dlatego należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach. Poniżej przedstawiono najważniejsze interakcje:

• Tiazydowe leki moczopędne – zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia i zmniejszają jego wydalanie z moczem, co stwarza ryzyko hiperkalcemii. W razie jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy.
• Kortykosteroidy działające układowo – zmniejszają wchłanianie wapnia; może być konieczne zwiększenie jego dawki.
• Antybiotyki tetracyklinowe oraz związki fluoru – sole wapnia zmniejszają ich wchłanianie z przewodu pokarmowego; leki te należy podawać w odstępie 2 godzin.
• Chinolony, niektóre cefalosporyny oraz preparaty zawierające żelazo – związki wapnia mogą zmniejszać ich wchłanianie.
• Glikozydy nasercowe – preparaty wapnia mogą nasilać ich działanie i zwiększać toksyczność; podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować czynność serca (EKG) i stężenie wapnia we krwi.
• Bisfosfoniany lub fluorek sodu – należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia ze względu na zmniejszone wchłanianie.
• Witamina D lub jej pochodne w dawkach powyżej 400 IU na dobę – znacząco zwiększają wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, co może prowadzić do hiperkalcemii; konieczna jest systematyczna kontrola stężenia wapnia.
• Werapamil i inne leki blokujące kanał wapniowy – wapń osłabia ich działanie.
• Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy – zwiększają wydalanie jonów wapnia z moczem. Leki moczopędne zakwaszające również zwiększają wydalanie wapnia.

Należy też pamiętać o interakcjach z produktami spożywczymi: kwas szczawiowy (szpinak, rabarbar) i kwas fitynowy (pełne ziarna) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia poprzez tworzenie nierozpuszczalnych soli, a kofeina zwiększa wydalanie wapnia z moczem.