Trimesolphar - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Trimesolphar?

Trimesolphar to lek przeciwbakteryjny zawierający kombinację dwóch substancji czynnych – sulfametoksazolu i trimetoprimu, znaną również jako kotrimoksazol. Preparat jest przeznaczony do podawania dożylnego w postaci infuzji, po uprzednim rozcieńczeniu odpowiednim roztworem. Stosuje się go u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków doustnie lub wymagają natychmiastowego wdrożenia terapii w warunkach szpitalnych.

Mechanizm działania leku opiera się na synergistycznym efekcie obu składników. Sulfametoksazol należy do grupy sulfonamidów i hamuje syntezę kwasu foliowego w komórkach bakteryjnych poprzez blokowanie enzymu odpowiedzialnego za włączanie kwasu p-aminobenzoesowego. Trimetoprim z kolei zaburza dalszy etap syntezy kwasu foliowego, blokując enzym reduktazę dihydrofolianową. Działanie obu substancji prowadzi do zahamowania wzrostu i namnażania bakterii, co skutkuje eliminacją zakażenia.

Lek znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich niepowikłanych zakażeń dróg moczowych, gdy terapia doustna nie jest możliwa. Stosuje się go również w leczeniu i zapobieganiu zapaleniu płuc wywołanego przez drobnoustroje Pneumocystis jirovecii, które szczególnie często występuje u osób z obniżoną odpornością, w tym u pacjentów zakażonych wirusem HIV.

Trimesolphar jest również wskazany w leczeniu i profilaktyce toksoplazmozy – choroby wywołanej przez pierwotniaki, która może manifestować się zmianami w oczach, układzie nerwowym oraz stanowić poważne zagrożenie dla rozwijającego się płodu w przypadku zakażenia matki w ciąży. Ponadto preparat stosuje się w leczeniu nokardiozy, zakażenia bakteryjnego mogącego prowadzić do zmian skórnych oraz zajęcia narządów wewnętrznych, zwłaszcza płuc.

Lek jest przeznaczony do stosowania u dorosłych, młodzieży, dzieci oraz niemowląt w wieku powyżej 6 tygodni życia. Decyzję o wyborze Trimesolpharu podejmuje lekarz na podstawie rodzaju zakażenia, stanu klinicznego pacjenta oraz możliwości przyjmowania leków doustnie. Preparat jest zawsze podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych, co pozwala na kontrolę przebiegu leczenia i wczesne wykrycie ewentualnych działań niepożądanych.

Warto podkreślić, że Trimesolphar nie jest przeznaczony do leczenia zapalenia gardła wywołanego przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Lekarz powinien zawsze rozważyć możliwość zastosowania pojedynczego leku przeciwbakteryjnego przed wdrożeniem terapii kombinowanej, biorąc pod uwagę profil bezpieczeństwa oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla sulfonamidów i trimetoprimu.

Aktualna ulotka leku Trimesolphar

Jaki jest skład Trimesolphar, jakie substancje zawiera?

Każdy mililitr koncentratu zawiera 80 mg sulfametoksazolu i 16 mg trimetoprimu jako substancje czynne. Standardowa ampułka 5 ml zawiera zatem 400 mg sulfametoksazolu i 80 mg trimetoprimu, co łącznie stanowi 480 mg kotrimoksazolu.

Substancje pomocnicze to:

• glikol propylenowy (420 mg w każdym 1 ml, co odpowiada 2100 mg w ampułce 5 ml)
• etanol 96% (500 mg w ampułce 5 ml, co odpowiada 12 ml piwa lub 5 ml wina)
• etanoloamina
• sodu wodorotlenek
• sodu wodorotlenek 10% (do ustalenia pH)
• woda do wstrzykiwań

Lek zawiera również 34,5 mg sodu w ampułce 5 ml, co odpowiada 1,73% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Obecność glikolu propylenowego i etanolu wymaga szczególnej ostrożności u dzieci poniżej 5 lat, pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Trimesolphar?

Ponieważ Trimesolphar jest podawany przez personel medyczny w warunkach szpitalnych, ryzyko przedawkowania jest minimalne. Jednakże w przypadku podania większej niż zalecana dawki leku mogą wystąpić charakterystyczne objawy.

Do objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, zawroty głowy oraz stan splątania (zaburzenia świadomości). W przypadku ciężkiego przedawkowania może dojść do zahamowania czynności szpiku kostnego, co manifestuje się zmianami w morfologii krwi.

W razie podejrzenia przedawkowania personel medyczny podejmie właściwe postępowanie, które może obejmować monitorowanie parametrów życiowych, badania laboratoryjne oraz leczenie objawowe. Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją medyczną do czasu ustąpienia objawów i normalizacji parametrów laboratoryjnych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Trimesolphar – czy mogę spożywać alkohol?

Jedzenie i picie nie wpływa na działanie leku Trimesolphar. Jednakże pacjent otrzymujący ten preparat powinien przyjmować dużo płynów, aby uniknąć wytrącania się kryształków leku w moczu, co może prowadzić do powikłań nerkowych. Ryzyko to zwiększa się u osób niedożywionych.

Ze względu na zawartość etanolu w preparacie (500 mg w ampułce 5 ml, co odpowiada 12 ml piwa lub 5 ml wina), należy unikać dodatkowego spożywania alkoholu w okresie leczenia. Etanol zawarty w leku może zmieniać działanie innych leków oraz nasilać niektóre działania niepożądane. U młodszych dzieci może powodować uczucie senności.

Pacjenci stosujący jednocześnie inne leki, osoby uzależnione od alkoholu oraz kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Należy również ograniczyć spożycie pokarmów bogatych w potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii (zwiększonego stężenia potasu we krwi) podczas stosowania kotrimoksazolu.

Czy można stosować Trimesolphar w okresie ciąży i karmienia piersią?

Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli jest w ciąży, przypuszcza że jest w ciąży lub planuje ciążę. O zastosowaniu leku Trimesolphar w okresie ciąży decyduje wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla matki oraz dziecka.

Lek zawiera glikol propylenowy i etanol, co stanowi dodatkowe obciążenie dla organizmu kobiety ciężarnej. Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować tego leku bez wyraźnego zalecenia lekarza, który może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań kontrolnych.

Podobnie w okresie karmienia piersią decyzję o stosowaniu leku podejmuje lekarz. Substancje czynne mogą przenikać do mleka matki i wpływać na dziecko karmione piersią, dlatego należy rozważyć przerwanie karmienia lub zaprzestanie stosowania leku, biorąc pod uwagę znaczenie terapii dla matki.

Brak jest dostępnych danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi. Pacjenci planujący potomstwo powinni omówić to zagadnienie z lekarzem prowadzącym.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)