Albutein - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Albutein?

Albutein to roztwór do infuzji dożylnej zawierający albuminę ludzką – białko pozyskiwane z ludzkiego osocza, czyli płynnej części krwi człowieka. Preparat należy do grupy leków określanych jako substytuty osocza i frakcje białkowe osocza. Dostępny jest w dwóch stężeniach: Albutein 50 g/l (roztwór izotoniczny) oraz Albutein 200 g/l (roztwór hiperonkotyczny, tzw. stężony).

Albumina ludzka jest najważniejszym białkiem osocza krwi i odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia onkotycznego w naczyniach krwionośnych. Odpowiada ona za transport wielu substancji we krwi – m.in. kwasów tłuszczowych, hormonów, leków czy bilirubiny – a także uczestniczy w regulacji równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. W warunkach fizjologicznych albumina stanowi około 60% wszystkich białek osocza, a jej stężenie we krwi wynosi od 35 do 50 g/l.

W sytuacjach chorobowych lub urazowych dochodzić może do znacznego obniżenia poziomu albumin we krwi (hipoalbuminemia) lub do utraty dużych ilości osocza, co prowadzi do niebezpiecznego zmniejszenia objętości krwi krążącej (hipowolemia). Stany te wymagają szybkiej interwencji medycznej polegającej na uzupełnieniu niedoborów przy użyciu odpowiednich preparatów.

Albutein stosowany jest w celu uzupełniania i utrzymywania objętości krwi krążącej w przypadkach, gdy stwierdzono jej niedobór i istnieją wskazania do zastosowania substytutu osocza. Preparat może być podawany pacjentom we wszystkich grupach wiekowych – zarówno dorosłym, jak i dzieciom, z zachowaniem szczególnej ostrożności w zakresie dawkowania u najmłodszych pacjentów.

Do głównych sytuacji klinicznych, w których zastosowanie albuminy ludzkiej może być rozważane przez lekarza, należą m.in.:

• Hipoalbuminemia i hipowolemia – stany niedoboru objętości krwi krążącej, wymagające szybkiego uzupełnienia płynów wewnątrznaczyniowych;
• Marskość wątroby z powikłaniami takimi jak wodobrzusze (ascites) lub samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej;
• Zabiegi kardiochirurgiczne i inne rozległe operacje wiążące się ze znaczną utratą krwi;
• Oparzenia rozległe – przebiegające z masywną utratą białek przez uszkodzoną skórę;
• Hemodializa i plazmafereza – procedury związane z koniecznością uzupełnienia białek osocza;
• Zespół nerczycowy z ciężką hipoalbuminemią;
• Stany pooperacyjne i pourazowe przebiegające ze znaczną utratą płynów ustrojowych;
• Resuscytacja płynowa w stanach wstrząsu hipowolemicznego.

Preparat Albutein 200 g/l, jako roztwór hiperonkotyczny, wywiera silniejsze działanie na ciśnienie onkotyczne krwi i może być stosowany w mniejszych objętościach niż roztwór izotoniczny 50 g/l. Wybór odpowiedniego stężenia preparatu oraz ustalenie dawki i schematu leczenia należy zawsze do lekarza prowadzącego, który uwzględnia aktualny stan kliniczny pacjenta, wyniki badań laboratoryjnych oraz cel terapeutyczny.

Warto podkreślić, że Albutein jest lekiem stosowanym wyłącznie w warunkach szpitalnych, podawanym przez wykwalifikowany personel medyczny w formie wlewu dożylnego (infuzji). Nie jest to preparat przeznaczony do samodzielnego stosowania przez pacjenta w domu.

Aktualna ulotka leku Albutein

Jaki jest skład Albutein, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną obu postaci preparatu Albutein jest albumina ludzka, pozyskiwana z ludzkiego osocza krwi. Jeden mililitr roztworu zawiera odpowiednio 50 mg (Albutein 50 g/l) lub 200 mg (Albutein 200 g/l) białek osocza, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.

Substancje pomocnicze (excipients) stosowane w obu stężeniach są identyczne i obejmują:

• sodu chlorek – stosowany jako składnik izotonizujący roztwór;
• sodu kaprylan – pełniący funkcję stabilizatora białka;
• sodu N-acetylotryptofanian – drugi ze stosowanych stabilizatorów albuminy;
• woda do wstrzykiwań – jako rozpuszczalnik.

Ze względu na zawartość sodu, preparat wymaga uwzględnienia w diecie pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Albutein 50 g/l zawiera 333,5 mg sodu w butelce 100 ml, 833,8 mg sodu w butelce 250 ml oraz 1667,5 mg sodu w butelce 500 ml (odpowiednio 16,7%, 41,7% i 83,4% maksymalnej zalecanej dobowej dawki). Albutein 200 g/l zawiera 33,4 mg sodu w fiolce 10 ml, 166,8 mg sodu w butelce/worku 50 ml oraz 333,5 mg sodu w butelce/worku 100 ml (odpowiednio 1,7%, 8,3% i 16,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki). Oba preparaty uznawane są za wolne od potasu (zawartość poniżej 1 mmol potasu na opakowanie).

Co zrobić w przypadku przedawkowania Albutein?

Podanie zbyt dużej dawki albuminy lub zbyt szybkie prowadzenie infuzji może prowadzić do hiperwolemii, czyli nadmiernego zwiększenia objętości krwi krążącej, co stanowi poważne zagrożenie dla układu sercowo-naczyniowego. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów z chorobami serca, nadciśnieniem tętniczym lub innymi schorzeniami predysponującymi do przeciążenia krążenia.

Objawy wskazujące na możliwe przedawkowanie lub przeciążenie układu krążenia to:

• ból głowy;
• zaburzenia oddychania, duszność;
• zastój żyły szyjnej;
• wzrost ciśnienia tętniczego lub żylnego;
• obrzęk płuc.

W przypadku podejrzenia, że podana dawka jest zbyt duża lub infuzja przebiega zbyt szybko, należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Personel medyczny podejmie odpowiednie działania, w tym może natychmiast przerwać infuzję. Ponieważ lek podawany jest wyłącznie przez personel medyczny w warunkach szpitalnych, pacjent pozostaje pod stałym nadzorem, co pozwala na szybką reakcję w razie niepożądanych objawów.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Albutein – czy mogę spożywać alkohol?

Ulotki preparatu Albutein 50 g/l i Albutein 200 g/l nie zawierają szczegółowych zaleceń dotyczących diety ani spożycia alkoholu w trakcie leczenia. Wynika to przede wszystkim ze specyfiki preparatu – Albutein jest lekiem podawanym wyłącznie w warunkach szpitalnych, dożylnie, przez wykwalifikowany personel medyczny, w ściśle określonych wskazaniach klinicznych.

Ponieważ schorzenia wymagające stosowania albuminy (takie jak marskość wątroby, ciężkie oparzenia, stany po rozległych zabiegach operacyjnych czy stany wstrząsowe) same w sobie wiążą się z istotnymi ograniczeniami dietetycznymi, wszelkie zalecenia w tym zakresie pacjent powinien uzyskać bezpośrednio od lekarza prowadzącego.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących diety, spożycia alkoholu lub innych substancji w trakcie hospitalizacji i leczenia preparatem Albutein należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy można stosować Albutein w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, powinna poinformować lekarza przed zastosowaniem preparatu Albutein.

Ciąża: Bezpieczeństwo stosowania preparatu Albutein u kobiet w ciąży nie zostało formalnie potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Dotychczasowe doświadczenie kliniczne ze stosowaniem albumin w ciąży nie wskazuje jednak na występowanie działań szkodliwych dla przebiegu ciąży ani dla płodu i noworodka. Decyzja o zastosowaniu preparatu należy do lekarza, który każdorazowo ocenia stosunek potencjalnych korzyści dla matki do ewentualnego ryzyka dla dziecka.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy albumina ludzka zawarta w preparacie Albutein przenika do mleka kobiecego. Przenikanie albuminy ludzkiej do mleka nie było dotychczas badane na zwierzętach. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie stosowania preparatu Albutein powinna być podjęta przez lekarza po uwzględnieniu zarówno korzyści z karmienia naturalnego dla dziecka, jak i korzyści z leczenia dla matki.

Wpływ na płodność: Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu preparatu Albutein na płodność u zwierząt. Albumina ludzka jest jednak naturalnym składnikiem krwi człowieka, co przemawia za jej dobrą tolerancją przez organizm.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)