Interakcje Relsed z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Diazepam |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór, Roztwór |
| Podmiot odpowiedzialny | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Kod ATC | N05BA01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Relsed oraz inne stosowane jednocześnie leki mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie, co może prowadzić do zwiększenia skutków niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności terapii.
Jednoczesne stosowanie leku z opioidami (silnymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak morfina czy buprenorfina, lekami w terapii substytucyjnej uzależnień oraz niektórymi lekami na kaszel) zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie tych leków można brać pod uwagę tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie są możliwe. Jeżeli lekarz przepisał Relsed jednocześnie z lekami opioidowymi, powinien zmniejszyć dawkę i zalecić możliwie krótki czas leczenia. W przypadku konieczności podania diazepamu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, diazepam należy podać na końcu.
Leki nasilające działanie diazepamu:
- leki stosowane w zaburzeniach psychicznych (np. haloperydol)
- leki stosowane w leczeniu depresji (fluoksetyna, fluwoksamina)
- leki uspokajające, leki przeciwlękowe i nasenne
- leki przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital)
- leki znieczulające oraz niektóre leki stosowane w leczeniu alergii (mające działanie uspokajające)
- cymetydyna i omeprazol (leki stosowane w chorobie wrzodowej)
- disulfiram (lek stosowany w chorobie alkoholowej)
- izoniazyd (lek stosowany w leczeniu gruźlicy)
- doustne środki antykoncepcyjne
Leki wpływające na metabolizm diazepamu:
- teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy) – może osłabiać działanie uspokajające diazepamu
- lewodopa (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona) – diazepam może zmniejszać jej skuteczność
- fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki) – może następować wzajemne oddziaływanie na poziom obu leków we krwi
Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. baklofen) – jednoczesne stosowanie może nasilić działanie zwiotczające mięśnie. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie znajomych lub krewnych o zagrożeniu związanym z interakcjami, aby byli świadomi możliwych objawów wymagających natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
