Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPatrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera?
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyFresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Kod ATCB05BB01
ProceduraNAR
Kategorie

Dawkowanie Płyn Ringera z mleczanami Fresenius - jak stosować?

Płyn Ringera z mleczanami Fresenius jest podawany wyłącznie przez personel medyczny w warunkach szpitalnych. Nie wolno stosować leku samodzielnie. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę wiele czynników klinicznych.

Dawka dobowa i szybkość infuzji zależą od:

  • Stanu klinicznego pacjenta
  • Wieku i masy ciała
  • Wyników badań laboratoryjnych (stężenie elektrolitów, funkcja nerek)
  • Zapotrzebowania na płyny i elektrolity
  • Bilansu płynów (diureza, straty przez przewód pokarmowy, pocenie)

Zazwyczaj zalecana szybkość infuzji wynosi 2,5 ml/kg mc./godz. w podaniu dożylnym. Nie należy przekraczać dawki dobowej wynoszącej 40 ml/kg mc. Maksymalna szybkość infuzji zależy od stanu klinicznego pacjenta i jest każdorazowo ustalana przez lekarza prowadzącego.

Lek podawany jest dożylnie, można go podawać do żył obwodowych. Nie wolno podawać domięśniowo. Lekarz prowadzi stałe monitorowanie ilości płynów w organizmie, kwasowości krwi, przepływu moczu oraz stężenia elektrolitów we krwi, szczególnie sodu. Jest to istotne zwłaszcza u pacjentów z wysokim stężeniem hormonu wazopresyny lub przyjmujących leki nasilające jego działanie.

U dzieci szybkość i objętość infuzji wymagają szczególnej uwagi. Ze względu na ryzyko hiponatremii i obrzęku mózgu, leczenie powinien ustalić lekarz specjalista posiadający doświadczenie w stosowaniu dożylnej płynoterapii u pacjentów pediatrycznych. U dzieci kontrola stężenia sodu w surowicy jest kluczowa, ponieważ stanowią one grupę zwiększonego ryzyka powikłań neurologicznych związanych z zaburzeniami gospodarki sodowej.

Przed rozpoczęciem infuzji oraz w jej trakcie lekarz kontroluje stężenie elektrolitów w surowicy i równowagę kwasowo-zasadową. Szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia potasu u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii (np. w ciężkiej niewydolności nerek) ze względu na zawartość potasu w roztworze.