Interakcje Plerixafor MSN z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Pleryksafor |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | MSN Labs Europe Limited |
| Kod ATC | L03AX16 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Przed rozpoczęciem stosowania Plerixafor MSN należy koniecznie poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Ma to szczególne znaczenie ze względu na specjalistyczny charakter terapii oraz możliwe interakcje z innymi preparatami.
Obowiązkowe połączenie z G-CSF:
Plerixafor MSN jest zawsze stosowany w połączeniu z G-CSF (czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów). To połączenie jest integralną częścią protokołu terapeutycznego - G-CSF podaje się jako pierwszy, a następnie stosuje się pleryksafor. Oba leki wzajemnie wspierają swoje działanie w procesie mobilizacji komórek macierzystych.
Informacje ogólne:
Ulotka produktu nie wymienia szczegółowo konkretnych leków, z którymi Plerixafor MSN nie powinien być łączony. Niemniej jednak ze względu na to, że preparat stosowany jest u pacjentów onkologicznych, którzy często przyjmują wiele różnych leków (chemioterapeutyki, leki wspomagające, preparaty przeciwbólowe, środki przeciwwymiotne i inne), niezwykle istotne jest pełne poinformowanie zespołu medycznego o całej farmakoterapii.
Zalecenia dla pacjenta:
- Należy sporządzić kompletną listę wszystkich przyjmowanych leków, włączając w to leki wydawane na receptę, leki bez recepty, suplementy diety, witaminy i preparaty ziołowe
- Informację o przyjmowanych lekach należy przedstawić lekarzowi prowadzącemu przed rozpoczęciem procedury mobilizacji komórek macierzystych
- Nie należy samodzielnie rozpoczynać ani przerywać przyjmowania jakichkolwiek leków podczas terapii bez konsultacji z lekarzem
- W przypadku konieczności zastosowania nowych leków podczas trwania terapii należy zawsze skonsultować to z lekarzem prowadzącym
Lekarz prowadzący, znając pełen obraz farmakoterapii pacjenta oraz jego stan kliniczny, jest w stanie ocenić potencjalne interakcje i w razie potrzeby dostosować schemat leczenia lub zmodyfikować dawkowanie poszczególnych preparatów w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa i skuteczności terapii.
