Dawkowanie Olimel N9 - jak stosować?

Dla dorosłych: Dawkowanie Olimel N9 zależy od wydatku energetycznego pacjenta, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników preparatu. Średnie dobowe zapotrzebowanie wynosi od 0,16 do 0,35 g azotu na kg masy ciała (co odpowiada 1-2 g aminokwasów/kg), od 20 do 40 kcal/kg oraz od 20 do 40 ml płynu/kg lub 1 do 1,5 ml na zużywaną kilokalorię.

Maksymalna dawka dobowa preparatu określona wg przyjęcia aminokwasów wynosi 35 ml/kg masy ciała, co odpowiada 2,0 g aminokwasów/kg, 3,9 g glukozy/kg i 1,4 g tłuszczów/kg. Dla pacjenta ważącego 70 kg odpowiada to 2450 ml produktu na dobę, co oznacza przyjęcie 140 g aminokwasów, 270 g glukozy oraz 98 g tłuszczów (łącznie 2622 kcal). Maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,8 ml/kg/godz., z wyjątkiem pacjentów poddawanych śróddializacyjnemu żywieniu pozajelitowemu (IDPN).

Dla pacjentów przyjmujących IDPN: Maksymalna szybkość infuzji wynosi 3,6 ml/kg/godzinę, co odpowiada 0,2 g/kg/godzinę aminokwasów, 0,40 g/kg/godzinę glukozy oraz 0,14 g/kg/godzinę tłuszczów podawanych przez 4 godziny. Wybór odpowiedniej objętości powinien opierać się na różnicy między spontanicznymi przyjmowaniami a zalecanym spożyciem oraz uwzględniać tolerancję metaboliczną.

Dla dzieci w wieku od 2 do 11 lat: Maksymalna objętość Olimel N9 wynosi 44 ml/kg/dobę, co dostarcza 2,5 g aminokwasów/kg/dobę, 4,8 g glukozy/kg/dobę, 1,8 g tłuszczów/kg/dobę oraz 47,1 kcal/kg/dobę całkowitej wartości energetycznej. Maksymalna szybkość podania wynosi 3,3 ml/kg/godzinę. Czynnikiem ograniczającym dla szybkości podania w tej grupie wiekowej jest stężenie glukozy.

Dla młodzieży w wieku od 12 do 18 lat: Maksymalna objętość wynosi 35 ml/kg/dobę, dostarczając 2,0 g aminokwasów/kg/dobę, 3,9 g glukozy/kg/dobę, 1,4 g tłuszczów/kg/dobę oraz 37,5 kcal/kg/dobę. Maksymalna szybkość podania wynosi 2,1 ml/kg/godzinę. W tej grupie wiekowej czynnikiem ograniczającym jest stężenie aminokwasów.

Infuzja jednego worka trwa zazwyczaj od 12 do 24 godzin. Szybkość podawania musi zwiększać się stopniowo podczas pierwszej godziny, a następnie być odpowiednio dostosowana pod kątem dawki, dobowej objętości oraz czasu trwania infuzji. Przed zastosowaniem preparat powinien znajdować się w temperaturze pokojowej. U małych dzieci zaleca się rozpoczynanie od małej dawki dobowej i stopniowe zwiększanie jej do maksymalnego dawkowania. Leczenie można kontynuować tak długo, jak tego wymaga stan kliniczny pacjenta.