Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPatrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera?
Postać farmaceutycznaEmulsja do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyBaxter Polska Sp. z o.o.
Kod ATCB05BA10
ProceduraMRP
Kategorie

Interakcje Olimel N9 z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie innych leków zazwyczaj nie jest przeciwwskazane podczas podawania Olimel N9, jednak należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również wydawanych bez recepty, w celu sprawdzenia ich zgodności. Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu insuliny lub heparyny.

Nie wolno podawać leku jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji. Z powodu ryzyka wystąpienia pseudoaglutynacji nie należy podawać tego produktu przed, w trakcie lub po podaniu krwi przez ten sam zestaw do infuzji. Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu, Olimel N9 nie należy podawać przez tę samą linię do infuzji ani dodawać do ampicyliny lub fosfenytoiny.

Oliwa oraz olej sojowy obecne w preparacie zawierają witaminę K. Zazwyczaj nie ma to wpływu na działanie leków rozrzedzających krew (przeciwzakrzepowych), takich jak kumaryna. Jeśli jednak pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, powinien poinformować o tym lekarza, który będzie monitorował parametry krzepnięcia krwi.

Tłuszcze zawarte w emulsji mogą zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych, jeśli próbka krwi do badania zostanie pobrana zanim dojdzie do usunięcia tłuszczów z krwiobiegu pacjenta. Są one usuwane z krwi po czasie od 5 do 6 godzin od podania tłuszczów, co należy uwzględnić przy planowaniu badań diagnostycznych podczas terapii.

Należy sprawdzić zgodność z roztworami podawanymi jednocześnie przez ten sam zestaw do infuzji, cewnik lub kaniulę. Niezgodności mogą wynikać z powodu nadmiernej kwasowości (niskie pH) lub nieodpowiedniej zawartości kationów dwuwartościowych (Ca²⁺ oraz Mg²⁺), mogących destabilizować emulsję tłuszczową. Przy tworzeniu mieszanin do żywienia pozajelitowego należy wziąć pod uwagę stosunek zawartości wapnia i fosforanów, gdyż nadmierny dodatek wapnia i fosforanu może spowodować powstanie osadów wapnia fosforanu.