Dawkowanie Mabthera - jak stosować?

Preparat powinien być podawany wyłącznie pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza w miejscu wyposażonym w sprzęt i leki niezbędne do prowadzenia resuscytacji. Przed każdym podaniem należy zastosować premedykację.

Premedykacja:

Przed każdym podaniem zaleca się premedykację lekiem przeciwgorączkowym i przeciwhistaminowym (np. paracetamol i difenhydramina). U pacjentów z chłoniakami nieziarniczymi lub przewlekłą białaczką limfocytową nieotrzy mujących chemioterapii z glikokortykosteroidem należy rozważyć premedykację glikokortykosteroidem. U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, ziarniniakowatością z zapaleniem naczyń, mikroskopowym zapaleniem naczyń oraz pęcherzycą zwykłą na 30 minut przed wlewem należy podać dożylnie 100 mg metyloprednizolonu.

Dawkowanie w chłoniakach nieziarniczych u dorosłych:

Nieziarnicze chłoniaki grudkowe – terapia skojarzona: zalecana dawka w skojarzeniu z chemioterapią wynosi 375 mg/m² powierzchni ciała na cykl, przez maksymalnie 8 cykli. Preparat podaje się pierwszego dnia każdego cyklu chemioterapii.

Leczenie podtrzymujące u chorych wcześniej nieleczonych: 375 mg/m² raz na 2 miesiące (rozpoczynając 2 miesiące po ostatniej dawce leczenia indukcyjnego) do progresji choroby lub przez maksymalnie 2 lata (łącznie 12 infuzji).

Leczenie podtrzymujące u chorych w fazie nawrotu lub oporności na leczenie: 375 mg/m² raz na 3 miesiące (rozpoczynając 3 miesiące po ostatniej dawce leczenia indukcyjnego) do progresji choroby lub przez maksymalnie 2 lata (łącznie 8 infuzji).

Monoterapia u chorych w fazie nawrotu lub oporności na leczenie: 375 mg/m² raz w tygodniu przez 4 tygodnie. W przypadku powtórnego leczenia dawkowanie pozostaje takie samo.

Chłoniaki rozlane z dużych komórek B: 375 mg/m² pierwszego dnia każdego cyklu chemioterapii CHOP przez 8 cykli, po uprzednim podaniu glikokortykoidu.

Dawkowanie w chłoniakach nieziarniczych u pacjentów pediatrycznych:

U dzieci od 6 miesiąca życia do 18 roku życia z zaawansowanymi chłoniakami z dodatnim antygenem CD20 zalecana dawka wynosi 375 mg/m² podawana w skojarzeniu z chemioterapią według protokołu LMB. Preparat nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 miesiąca życia.

Dawkowanie w przewlekłej białaczce limfocytowej:

W skojarzeniu z chemioterapią: 375 mg/m² w dniu 0 pierwszego cyklu, następnie 500 mg/m² w dniu 1 każdego kolejnego cyklu przez łącznie 6 cykli. Chemioterapię podaje się po infuzji preparatu. U pacjentów z liczbą limfocytów większą niż 25 x 10⁹/l należy podać 100 mg prednizonu/prednizolonu dożylnie tuż przed infuzją.

Dawkowanie w reumatoidalnym zapaleniu stawów:

Cykl leczenia składa się z dwóch infuzji dożylnych po 1000 mg w odstępie 2 tygodni. Decyzję o kolejnym cyklu podejmuje się po 24 tygodniach od poprzedniego cyklu, jeżeli aktywność choroby się utrzymuje.

Dawkowanie w ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń i mikroskopowym zapaleniu naczyń:

Indukcja remisji u dorosłych: 375 mg/m² raz w tygodniu przez 4 tygodnie (łącznie 4 wlewy).

Leczenie podtrzymujące u dorosłych: po indukcji remisji leczenie podtrzymujące rozpoczyna się nie wcześniej niż 16 tygodni po ostatnim wlewie. Podaje się dwa wlewy po 500 mg w odstępie 2 tygodni, następnie 500 mg co 6 miesięcy przez co najmniej 24 miesiące po osiągnięciu remisji.

U dzieci i młodzieży (2-18 lat): dawka w indukcji remisji wynosi 375 mg/m² raz w tygodniu przez 4 tygodnie. Przed pierwszą infuzją podaje się metyloprednizolon dożylnie w dawce 30 mg/kg/dobę (maksymalnie 1 g/dobę) przez 3 dni.

Dawkowanie w pęcherzycy zwykłej:

Leczenie początkowe: 1000 mg dożylnie, po której 2 tygodnie później podaje się drugą dawkę 1000 mg, w skojarzeniu z glikokortykosteroidami w malejących dawkach.

Leczenie podtrzymujące: 500 mg w miesiącach 12. i 18., następnie co 6 miesięcy jeśli zachodzi potrzeba.

Leczenie nawrotu: 1000 mg dożylnie. Kolejne infuzje można podawać nie wcześniej niż 16 tygodni po ostatnim wlewie.

Sposób podawania:

Preparat podaje się wyłącznie w postaci infuzji dożylnej po rozcieńczeniu. Nie wolno podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia lub bolusa. Pierwsza infuzja u dorosłych rozpoczyna się od szybkości 50 mg/godz. i może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godz. co 30 minut do maksymalnie 400 mg/godz. Kolejne infuzje można rozpoczynać od 100 mg/godz. i zwiększać o 100 mg/godz. co 30 minut do maksymalnie 400 mg/godz. U dzieci prędkość początkowa wynosi 0,5 mg/kg/godz. (maksymalnie 50 mg/godz.) przy pierwszej infuzji i 1 mg/kg/godz. przy kolejnych, z możliwością zwiększania co 30 minut do maksymalnie 400 mg/godz.