Interakcje Ketoconazole HRA z innymi lekami

Ketokonazol wykazuje dużą możliwość istotnych klinicznie interakcji z innymi produktami leczniczymi. Jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, a równoczesne podawanie z silnymi induktorami tego enzymu może zmniejszać dostępność biologiczną ketokonazolu. Ketokonazol jest silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 oraz glikoproteiny P, dlatego podczas rozpoczynania leczenia należy przeanalizować stosowane równocześnie produkty lecznicze.

Równoczesne stosowanie z ketokonazolem jest przeciwwskazane w przypadku:

• inhibitorów reduktazy HMG-CoA metabolizowanych przez enzym CYP3A4 (symwastatyna, atorwastatyna, lowastatyna) - zwiększone ryzyko rabdomiolizy
• epleronu - zwiększone ryzyko hiperkaliemii i niedociśnienia
• substancji wydłużających odstęp QT: metadon, dyzopiramid, chinidyna, dronedaron, pimozyd, sertyndol, sakwinawir, ranolazyna, mizolastyna, halofantryna
• dabigatranu - zwiększone ryzyko krwawienia
• triazolamudoustnie podawanego midazolamu, alprazolamu - możliwość przedłużonej lub nasilonej sedacji
• alkaloidów sporyszu - zwiększone ryzyko ergotyzmu
• lurazydonu, kwetiapiny - zwiększone ryzyko toksyczności
• telitromycyny i klarytromycyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
• felodypiny, nisoldypiny - zwiększone ryzyko obrzęku i zastoinowej niewydolności serca
• kolchicyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• irynotekanu
• ewerolimusu, syrolimusu
• wardenafilu u mężczyzn w wieku powyżej 75 lat
• parytaprewir/ombitaswir (rytonawir)
• fezoterodyny oraz solifenacyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• tolwaptanu stosowanego w zespole niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego

Równoczesne stosowanie nie jest zalecane z:

• silnymi induktorami enzymu CYP3A4 (ryfampicyna, ryfabutyna, karbamazepina, izoniazyd, newirapina, mitotan, fenytoina)
• pasyreotydem - może prowadzić do wydłużenia odstępu QT
• rywaroksabanem, apiksabanem - zwiększone ryzyko krwawienia
• określonymi lekami przeciwnowotworowymi (alkaloidy barwinka, sunitynib, dazatynib, lapatynib, nilotynib, erlotynib, dabrafenib, kabozantynib, ibrutynib, kryzotynib)
• izawukonazolem, ebastyne - zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT
• bozentanem, reboksetyną, haloperydolem, domperydonem, salmerolem, naloxegolem

Wymaga uważnego monitorowania stosowanie z:

• doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna i inne pochodne kumaryny) - monitorowanie INR
• lekami przeciwcukrzycowymi (repaglinid, saksagliptyna, tolbutamid)
• lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna, budezonid, cyklezonid)
• glikokortykoidami (deksametazon, flutykazon, metyloprednizolon)
• lekami przeciwbólowymi opioidowymi (alfentanyl, fentanyl, buprenorfina, oksykodon)
• lekami nasercowymi (werapamil, digoksyna, nadolol, aliskiren, cylostazol)
• lekami przeciwwirusowymi (marawirok, indynawir, rytonawir)
• lekami przeciwpsychotycznymi (buspiron, arypiprazol, rysperydon)
• inhibitorami PDE5 (syldenafil, tadalafil)
• innymi (aprepitant, prazykwantel, eletryptan, cynakalcet)

W przypadku dożylnego podawania midazolamu może być konieczne dostosowanie dawki. Silne inhibitory enzymu CYP3A4 (np. rytonawir) mogą zwiększać dostępność biologiczną ketokonazolu - należy odpowiednio dostosować dawkowanie i ściśle monitorować pacjentów pod kątem niedoczynności kory nadnerczy.