Dawkowanie Kerendia - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Kerendia?

Dawkowanie Kerendii jest uzależnione od wskazania, w którym lek jest stosowany, a w obu przypadkach indywidualnie dostosowywane do czynności nerek pacjenta (na podstawie eGFR – szacunkowego współczynnika przesączania kłębuszkowego) oraz stężenia potasu w surowicy krwi. Lek przyjmuje się doustnie, raz na dobę, w postaci tabletek połykanych w całości lub, w razie trudności z połykaniem, rozkruszonych i wymieszanych bezpośrednio przed przyjęciem z wodą lub miękkim pokarmem (np. musem jabłkowym). Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Nie należy przyjmować leku z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym.

W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej tego samego dnia. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Dawkowanie w przewlekłej chorobie nerek powiązanej z cukrzycą typu 2 (PChN + CT2):

Zalecana dawka docelowa to 20 mg finerenonu raz na dobę (dawka maksymalna). Dawkę początkową ustala się na podstawie eGFR i stężenia potasu:

• Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi >5,0 mmol/l
• eGFR ≥60 ml/min/1,73 m² → dawka początkowa 20 mg raz na dobę
• eGFR ≥25 do <60 ml/min/1,73 m² → dawka początkowa 10 mg raz na dobę
• eGFR <25 ml/min/1,73 m² → leczenie niezalecane

Po 4 tygodniach od rozpoczęcia lub zmiany leczenia należy ponownie oznaczyć stężenie potasu i eGFR, a następnie dostosować dawkę:

• Jeśli pacjent przyjmuje 10 mg i stężenie potasu wynosi ≤4,8 mmol/l → zwiększyć do 20 mg (chyba że eGFR zmniejszyło się o >30%)
• Jeśli stężenie potasu wynosi >5,5 mmol/l → wstrzymać leczenie; ponowne rozpoczęcie od 10 mg możliwe przy potasie ≤5,0 mmol/l

Dawkowanie w objawowej przewlekłej niewydolności serca z LVEF ≥40%:

Zalecana dawka docelowa oraz maksymalna to 40 mg finerenonu raz na dobę. Dawkę początkową ustala się na podstawie eGFR, przy założeniu, że stężenie potasu w surowicy wynosi ≤5,0 mmol/l:

• eGFR ≥60 ml/min/1,73 m² → dawka początkowa 20 mg raz na dobę (cel: 40 mg)
• eGFR ≥25 do <60 ml/min/1,73 m² → dawka początkowa 10 mg raz na dobę (cel: 20 mg lub 40 mg)
• eGFR <25 ml/min/1,73 m² → leczenie niezalecane

Po 4 tygodniach od rozpoczęcia lub zmiany dawki należy ponownie oznaczyć stężenie potasu i eGFR. Dawkę zwiększa się stopniowo, o ile stężenie potasu wynosi <5,0 mmol/l i eGFR nie zmniejszyło się o ponad 30%. Przy stężeniu potasu ≥6,0 mmol/l leczenie należy wstrzymać; ponowne włączenie od 10 mg jest możliwe, gdy stężenie potasu spadnie poniżej 5,5 mmol/l. Jeśli eGFR zmniejszy się o ≥40% względem poprzedniego pomiaru, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.

Szczególne grupy pacjentów:

• Osoby w podeszłym wieku (≥65 lat): dostosowanie dawki nie jest konieczne, jednak zaleca się regularną kontrolę czynności nerek
• Zaburzenia czynności nerek: leczenie można kontynuować przy eGFR ≥15 ml/min/1,73 m² z dostosowaniem dawki; przy schyłkowej chorobie nerek (eGFR <15) należy przerwać leczenie
• Zaburzenia czynności wątroby: przy łagodnych – bez konieczności zmiany dawki; przy umiarkowanych – zalecana dodatkowa kontrola potasu; przy ciężkich – nie stosować
• Masa ciała i płeć: dostosowanie dawki nie jest wymagane
• Dzieci i młodzież: brak ustalonych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności – nie stosować