Dawkowanie Kalium Chloratum WZF 15% - jak stosować?

Lek musi być rozcieńczony przed podaniem. Po rozcieńczeniu podaje się go w dożylnej infuzji kroplowej. Dawkę leku oraz szybkość infuzji lekarz dostosowuje indywidualnie do stanu pacjenta. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do podawania przez personel medyczny w warunkach szpitalnych lub klinicznych.

Sposób przygotowania roztworu:

• 10 ml koncentratu zawierającego 20 mmol potasu (zawartość ampułki) należy rozcieńczyć do 500 ml roztworem do infuzji
• 20 ml koncentratu zawierającego 40 mmol potasu (zawartość fiolki) należy rozcieńczyć do 1000 ml roztworem do infuzji
• Otrzymany roztwór należy dokładnie wymieszać. Stężenie potasu w uzyskanym roztworze wynosi 40 mmol/l

Roztwór do infuzji należy przygotowywać bezpośrednio przed podaniem i zużyć w ciągu 6 godzin. Niewykorzystany roztwór należy zniszczyć. Po pobraniu pierwszej dawki koncentratu z fiolki można pozostałość przechowywać do 24 godzin w temperaturze poniżej 25°C.

Dawkowanie u dorosłych:

• U pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy większym niż 3 mmol/l: nie należy przekraczać szybkości infuzji 10 mmol/godzinę. Nie należy przekraczać dawki 200 mmol na dobę
• U pacjentów ze stężeniem potasu w surowicy mniejszym niż 3 mmol/l (szczególnie gdy stwierdza się zmiany w EKG lub niedowład mięśni): należy podawać potas z szybkością 20 mmol/godzinę (a w uzasadnionych przypadkach 40 mmol/godzinę). Tylko w uzasadnionych przypadkach dawka dobowa może przekraczać 200 mmol
• Stężenie potasu w płynie infuzyjnym nie powinno być wyższe niż 40 mmol/l

Dawkowanie u dzieci:

• Dawka zalecana: 0,25-0,5 mmol/kg masy ciała
• Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 10 mmol/godzinę
• Nie należy przekraczać dawki 1 mmol/kg mc./godzinę
• Należy szczególnie uważnie monitorować EKG pacjenta i powtarzać pomiary stężeń potasu i innych elektrolitów w surowicy

W uproszczeniu można przyjąć, że 10 mmol potasu chlorku prowadzi do zwiększenia stężenia potasu w surowicy o 0,1 mmol/l. Rzeczywisty efekt podanej dawki na kaliemię zależy od wielu czynników, dlatego zapotrzebowanie na potas u danego pacjenta może być określone tylko empirycznie na podstawie powtarzanych pomiarów stężenia potasu w surowicy.