Interakcje Hyrimoz z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planuje się stosować, w tym o lekach wydawanych bez recepty i produktach ziołowych.

Jednoczesne stosowanie z metotreksatem

Preparat badano u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów i łuszczycowym zapaleniem stawów przyjmujących adalimumab w monoterapii oraz u pacjentów przyjmujących równocześnie metotreksat. Tworzenie przeciwciał było mniejsze, gdy adalimumab podawano z metotreksatem w porównaniu do stosowania w monoterapii. Podawanie adalimumabu bez metotreksatu spowodowało zwiększone tworzenie się przeciwciał, zwiększenie klirensu i zmniejszenie skuteczności adalimumabu. Z tego względu jednoczesne stosowanie z metotreksatem jest zalecane w wielu wskazaniach, szczególnie w reumatoidalnym zapaleniu stawów i młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów.

Leki, których nie należy łączyć z preparatem

Nie zaleca się stosowania preparatu równocześnie z lekami zawierającymi substancje czynne anakinra lub abatacept, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych zakażeń. Ciężkie zakażenia obserwowano podczas badań klinicznych, w których podawano równocześnie anakinrę i etanercept (będący innym antagonistą TNF), bez dodatkowych korzyści klinicznych w porównaniu do stosowania wyłącznie etanerceptu. Ze względu na charakter zdarzeń niepożądanych obserwowanych podczas leczenia skojarzonego, podobne działanie toksyczne może wystąpić w wyniku stosowania anakinry w połączeniu z adalimumabem.

Nie zaleca się równoczesnego podawania adalimumabu z innymi biologicznymi lekami modyfikującymi przebieg choroby (takimi jak anakinra i abatacept) lub innymi antagonistami TNF ze względu na możliwość zwiększonego ryzyka zakażeń, w tym ciężkich zakażeń i innych potencjalnych interakcji farmakologicznych.

Leki, które można bezpiecznie łączyć

Preparat można przyjmować łącznie z:

• Metotreksatem – zalecane w wielu wskazaniach
• Niektórymi innymi lekami modyfikującymi przebieg choroby, takimi jak sulfasalazyna, hydroksychlorochina, leflunomid lub preparaty złota do wstrzykiwań
• Kortykosteroidami (glikokortykosteroidami)
• Lekami przeciwbólowymi, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ)
• Salicylanami

Jednoczesne leczenie azatiopryną lub 6-merkaptopuryną

W badaniach choroby Leśniowskiego-Crohna u dorosłych obserwowano większą częstość występowania nowotworów złośliwych i ciężkich zakażeń w związku z leczeniem skojarzonym adalimumabem i azatiopryną lub 6-merkaptopuryną w porównaniu do stosowania adalimumabu w monoterapii. Po wprowadzeniu produktu do obrotu stwierdzono rzadkie przypadki nieziarniczego chłoniaka T-komórkowego wątrobowo-śledzionowego u pacjentów leczonych adalimumabem. Niektóre z tych chłoniaków wystąpiły u młodych dorosłych pacjentów leczonych równocześnie azatiopryną lub 6-merkaptopuryną z powodu choroby zapalnej jelita. Należy dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem azatiopryny lub 6-merkaptopuryny i preparatu.

Szczepienia

Pacjenci leczeni preparatem mogą jednocześnie otrzymywać szczepionki, z wyjątkiem szczepionek żywych (np. szczepionki przeciwgruźliczej BCG). Podobne reakcje przeciwciał na standardową 23-walentną szczepionkę przeciw pneumokokowemu zapaleniu płuc oraz triwalentną szczepionkę przeciw grypie zaobserwowano u pacjentów leczonych adalimumabem lub placebo. Zaleca się, aby u dzieci, jeśli to możliwe, przed rozpoczęciem leczenia przeprowadzono wszystkie szczepienia zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień.

Zabiegi chirurgiczne

W razie planowania zabiegu chirurgicznego należy uwzględnić długi okres półtrwania adalimumabu (około dwóch tygodni). Pacjenta wymagającego zabiegu chirurgicznego w okresie leczenia należy poddać dokładnej obserwacji w celu wykluczenia obecności zakażenia oraz podjąć odpowiednie postępowanie.

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ lista ta może nie obejmować wszystkich możliwych interakcji, a lekarz prowadzący będzie w stanie najlepiej ocenić bezpieczeństwo konkretnego schematu terapeutycznego.