Dawkowanie Gamunex 10% - jak stosować?

Gamunex 10% podaje się wyłącznie dożylnie. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od masy ciała i wskazania klinicznego.

W leczeniu substytucyjnym zespołów pierwotnego niedoboru odporności (PID):

• Dawka początkowa: 0,4–0,8 g/kg masy ciała
• Dawka podtrzymująca: 0,2–0,8 g/kg masy ciała co 3–4 tygodnie

W leczeniu wtórnych niedoborów odporności (SID):

• 0,2–0,4 g/kg masy ciała co 3–4 tygodnie

W profilaktyce odry po ekspozycji u pacjentów podatnych:

• 0,4 g/kg masy ciała – tak szybko jak to możliwe, w ciągu 6 dni od ekspozycji, z możliwością powtórzenia jednorazowo po 2 tygodniach

W profilaktyce odry przed ekspozycją u pacjentów z PID/SID:

• 0,53 g/kg masy ciała – jeśli pacjent otrzymuje dawkę podtrzymującą mniejszą niż 0,53 g/kg co 3–4 tygodnie, należy zwiększyć dawkę do co najmniej 0,53 g/kg

W pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP):

• 0,8–1 g/kg masy ciała w dniu pierwszym, z możliwością powtórzenia jeden raz w ciągu 3 dni
• Alternatywnie: 0,4 g/kg/dobę przez 2–5 dni

W zespole Guillaina-Barrégo:

• 0,4 g/kg/dobę przez 5 dni

W chorobie Kawasakiego:

• 2 g/kg masy ciała w jednej dawce w leczeniu skojarzonym z kwasem acetylosalicylowym

W przewlekłej demielinizacyjnej poliradikuloneuropatii zapalnej (CIDP):

• Dawka początkowa: 2 g/kg w dawkach podzielonych przez 2–5 dni
• Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 3 tygodnie przez 1–2 dni w dawkach podzielonych

W wieloogniskowej neuropatii ruchowej (MMN):

• Dawka początkowa: 2 g/kg w dawkach podzielonych przez 2–5 kolejnych dni
• Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 2–4 tygodnie lub 2 g/kg co 4–8 tygodni w dawkach podzielonych przez 2–5 dni

W ciężkich zaostrzeniach miastenii (u dorosłych):

• 2 g/kg w dawkach podzielonych przez 2 dni (po 1 g/kg dziennie)

Infuzję rozpoczyna się z małą szybkością 0,6–1,2 ml/kg/godzinę przez pierwsze pół godziny. Jeśli preparat jest dobrze tolerowany, szybkość można stopniowo zwiększać do maksymalnej wynoszącej 4,8–8,4 ml/kg/godzinę. Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0–18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ jest obliczane w przeliczeniu na masę ciała.