Dawkowanie Euvax B - jak stosować?

Szczepionka 1-dawkowa dla dzieci (10 mikrogramów w 0,5 ml zawiesiny):

Przeznaczona dla noworodków, niemowląt i dzieci do ukończenia 15 roku życia. Szczepionkę należy podawać domięśniowo, w mięsień naramienny u dzieci lub w przednio-boczną część uda u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci.

Szczepionka 1-dawkowa dla dorosłych (20 mikrogramów w 1 ml zawiesiny):

Przeznaczona dla młodzieży od 16 roku życia i dorosłych. Szczepionkę należy podawać wyłącznie domięśniowo w mięsień naramienny.

Schemat szczepienia podstawowego (dla wszystkich postaci):

• Pierwsza dawka: w wybranym terminie
• Druga dawka: 1 miesiąc po pierwszej dawce
• Trzecia dawka: 6 miesięcy po pierwszej dawce

Alternatywny schemat szczepienia w szczególnych przypadkach:

W celu uzyskania szybko optymalnej odpowiedzi immunologicznej, np. u noworodków urodzonych przez matki nosicielki antygenu HBs, u osób narażonych na zakażenie wirusem lub u osób podróżujących do rejonów o wysokim ryzyku zakażenia:

• Pierwsza dawka: w wybranym terminie
• Druga dawka: 1 miesiąc po pierwszej dawce
• Trzecia dawka: 2 miesiące po pierwszej dawce
• Czwarta dawka: 12 miesięcy po pierwszej dawce (w celu zapewnienia długotrwałej ochrony)

Szczepienie przypominające:

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) na podstawie wyników badań nie zaleca stosowania dawek przypominających u osób, które prawidłowo odpowiedziały na 3 dawki szczepionki, ponieważ są chronione przed zachorowaniem przez 15 lat. Pomimo stwierdzenia spadku miana przeciwciał, osoba zaszczepiona jest chroniona przed zachorowaniem dzięki wytworzonej pamięci immunologicznej. Należy przestrzegać oficjalnie obowiązujących zaleceń dotyczących szczepienia przypominającego.

Pacjenci szczególni:

Pacjenci hemodializowani lub z zaburzeniami odporności mogą wymagać zastosowania dodatkowych dawek szczepionki, ponieważ mogą nie wytworzyć ochronnego poziomu przeciwciał (≥10 j.m./l) po szczepieniu podstawowym. U tych pacjentów zaleca się oznaczanie miana przeciwciał.

Profilaktyka poekspozycyjna:

W przypadkach stwierdzonego lub przypuszczalnego narażenia na zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (np. zakażenie przez uszkodzoną skórę lub przez śluzówkę; u noworodka urodzonego przez matkę nosicielkę antygenu HBs), z pierwszą dawką szczepionki zaleca się równocześnie podać immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B (HBIg). Wstrzyknięcia te muszą być wykonane w dwa różne miejsca.

Ważne informacje dotyczące podawania:

• Nie wolno wstrzykiwać szczepionki w mięsień pośladkowy lub śródskórnie, ponieważ ten sposób podania nie gwarantuje uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej
• Szczepionki nie wolno podawać dożylnie
• Przed użyciem należy wstrząsnąć fiolką
• Szczepionki nie wolno mieszać w jednej strzykawce z innymi szczepionkami