Skutki uboczne Dicloratio

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa.

Bardzo często (1 na 10 pacjentów):

• nudności, wymioty, biegunka
• niewielkie krwawienia z przewodu pokarmowego, w szczególnych przypadkach wywołujące anemię

Często (1 do 10 na 100 pacjentów):

• reakcje nadwrażliwości, np. wysypka i świąd
• bóle głowy, zawroty głowy, senność, pobudzenie, drażliwość lub zmęczenie
• niestrawność, wzdęcia, skurcze brzuszne, ból brzucha, utrata apetytu i wrzody żołądka (czasem z krwawieniem i perforacją)
• zwiększenie aktywności aminotransferaz
• podrażnienie, ból, stwardnienie w miejscu podania

Niezbyt często (1 do 10 na 1000 pacjentów):

• pokrzywka
• zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawe wymioty, smoliste stolce lub krwawe biegunki
• uszkodzenie wątroby, szczególnie w przypadku długookresowego leczenia, ostre zapalenie wątroby z lub bez żółtaczki
• łysienie
• obrzęki, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością nerek

Rzadko (1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• astma, skurcz oskrzeli (duszność)
• zapalenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby

Bardzo rzadko (mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• ropnie w miejscu podania, objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze sztywnością karku, bólem głowy, nudnościami, wymiotami, gorączką oraz zmąceniem świadomości
• zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby leukocytów (leukopenia), anemia (w tym anemia hemolityczna), zmniejszenie liczby neutrofili (agranulocytoza), pancytopenia
• depresja, bezsenność, koszmary senne, niepokój, zaburzenia psychotyczne
• obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy, języka, obrzęk wewnątrzkrtaniowy ze zwężeniem dróg oddechowych)
• drżenie, zaburzenia czucia, zaburzenia smaku, zaburzenia pamięci, dezorientacja, drgawki
• zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie
• szumy uszne, czasowa utrata słuchu
• kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
• nadciśnienie tętnicze, zapalenie płuc
• zapalenie okrężnicy (także krwotoczne oraz zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy lub choroby Crohna), zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zaburzenia w obrębie przełyku, błoniaste zwężenie jelit, zapalenie trzustki
• piorunujące zapalenie wątroby bez objawów przepowiadających, martwica wątroby, niewydolność wątroby
• rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), złuszczające zapalenie skóry, plamica, choroba Schönleina i Henocha
• krwiomocz, białkomocz, zespół nerczycowy, uszkodzenie tkanki nerek

Częstość nieznana:

• niedokrwienne zapalenie okrężnicy
• martwica w miejscu wstrzyknięcia

Stosowanie leku może w bardzo rzadkich przypadkach (zwłaszcza na początku leczenia) wywołać groźne dla życia reakcje skórne jak np. złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona z rozległą wysypką, wysoką gorączką i bólem stawów oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka ze zmianami w obrębie skóry i błon śluzowych, wysoką gorączką i ciężkim stanem ogólnym. Podczas wystąpienia pierwszych oznak wysypki, zmian na błonach śluzowych lub innych objawach reakcji alergicznej lek należy odstawić i skontaktować się z lekarzem.

Ze względu na zawartość lidokainy, szybkie podanie leku (niezamierzone wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie do dobrze ukrwionej tkanki) lub przedawkowanie może wywoływać reakcje ogólnoustrojowe, takie jak zawroty głowy, senność, drgawki, splątanie, nudności, wymioty, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, obniżone ciśnienie do poziomu obserwowanego we wstrząsie.

W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie diklofenaku, szczególnie w dużych dawkach (150 mg na dobę) przez dłuższy czas może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar).