Dawkowanie DHC Ennogen - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Dihydrokodeina |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu |
| Podmiot odpowiedzialny | Ennogen Healthcare (Europe) Limited |
| Kod ATC | N02AA08 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Jak prawidłowo dawkować DHC Ennogen?
Lek DHC Ennogen należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 lat i nie należy go stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 60 mg co 12 godzin. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do dawki maksymalnej wynoszącej 120 mg co 12 godzin. Sposób dawkowania różni się w zależności od mocy zastosowanej tabletki:
- Tabletki 60 mg – 1 lub 2 tabletki co 12 godzin;
- Tabletki 90 mg – 1 tabletka co 12 godzin.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością wątroby i nerek, a także z niedoczynnością tarczycy, lekarz może zalecić przyjmowanie mniejszych dawek.
Tabletkę (niezależnie od mocy) należy połykać w całości – nie wolno jej dzielić, żuć ani rozgryzać. Przyjęcie pokruszonej tabletki może spowodować zbyt szybkie wchłonięcie leku i doprowadzić do objawów przedawkowania. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Jednoczesne stosowanie leków opioidowych i leków uspokajających (np. benzodiazepin lub leków pochodnych) zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub zgonu na skutek addytywnego działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy. W takiej sytuacji lekarz może zmniejszyć dawkę dobową leku oraz skrócić czas trwania leczenia.
Pominięcie dawki: nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.
Przerwanie stosowania: nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie leku po długotrwałej terapii może spowodować wystąpienie objawów odstawienia, m.in. bólów, silnej drażliwości oraz niepokoju ruchowego. Jeśli lekarz uzna leczenie za zakończone, zazwyczaj zaleca stopniowe zmniejszanie dawki.
