Interakcje Detriol z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania. Detriol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi preparatami, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

Leki moczopędne (diuretyki tiazydowe):

Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia) u pacjentów przyjmujących jednocześnie tiazydowe leki moczopędne. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie wapnia przez nerki, co w połączeniu z działaniem kalcytriolu zwiększającym wchłanianie wapnia może prowadzić do niebezpiecznego podwyższenia jego poziomu we krwi. Podczas takiego leczenia konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie stężenia wapnia.

Glikozydy naparstnicy (preparaty nasercowe):

U pacjentów przyjmujących produkty zawierające naparstnicę (leki działające na serce), Detriol należy dawkować z zachowaniem szczególnej ostrożności. Zwiększone stężenie wapnia we krwi wywołane przez kalcytriol może nasilać działanie glikozydów nasercowych i prowadzić do zaburzeń rytmu serca, w tym potencjalnie niebezpiecznych arytmii.

Glikokortykosteroidy (kortykosteroidy):

Jednoczesne stosowanie z glikokortykosteroidami może zmniejszyć skuteczność Detriol. Glikokortykosteroidy hamują wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, co może osłabiać działanie kalcytriolu. W takich przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki preparatu.

Leki zawierające magnez:

Jeśli pacjent jest poddawany dializie nerek, podczas leczenia nie powinien przyjmować żadnych leków zawierających magnez, takich jak leki wiążące kwas żołądkowy (leki zobojętniające). Może to prowadzić do zwiększenia stężenia magnezu we krwi, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów dializowanych.

Leki wiążące fosforany:

Jeśli pacjent przyjmuje leki wiążące fosforany, takie jak preparaty zawierające wodorotlenek glinu lub węglan glinu, dawkowanie należy ustalać na podstawie regularnych oznaczeń stężenia fosforanów w surowicy. Leki te mogą wpływać na gospodarkę fosforanową organizmu, co wymaga dostosowania terapii.

Induktory enzymów wątrobowych:

Leki zwane induktorami enzymów, takie jak fenobarbital (substancja czynna w lekach ułatwiających zasypianie) lub fenytoina (lek stosowany w leczeniu napadów drgawkowych), mogą zmniejszać skuteczność Detriol. Induktory enzymów przyspieszają rozkład kalcytriolu w organizmie, dlatego może być konieczne stosowanie większych dawek preparatu.

Leki wiążące kwasy żółciowe:

Preparat może być mniej skuteczny, jeśli jest stosowany jednocześnie z substancjami tworzącymi kompleksy z kwasami żółciowymi, takimi jak cholestyramina lub sewelamer. Mogą one ograniczać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach z jelit, a także zaburzać wchłanianie kalcytriolu z przewodu pokarmowego.

Orlistat i leki przeczyszczające:

Jeśli pacjent przyjmuje orlistat (lek stosowany w leczeniu otyłości), produkty przeczyszczające zawierające parafinę ciekłą lub cholestyraminę (lek stosowany w celu obniżenia wysokiego poziomu cholesterolu), wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego może być zmniejszone, co wpływa również na skuteczność kalcytriolu.

Suplementy witaminy D i wapnia:

Ponieważ substancja czynna preparatu jest najbardziej aktywnym metabolitem witaminy D, nie należy przyjmować żadnych innych suplementów witaminy D podczas leczenia (w tym analogów lub metabolitów witaminy D) ani produktów spożywczych wzbogaconych witaminą D. W przeciwnym razie istnieje ryzyko przedawkowania witaminy D i podwyższonego stężenia wapnia we krwi. Suplementy wapnia można przyjmować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Fosforany doustne:

Jeśli u pacjenta występuje rodzinna krzywica hipofosfatemiczna i niskie stężenie fosforanów we krwi, należy kontynuować doustne leczenie fosforanami. Możliwe jest jednak, że zapotrzebowanie na fosforany doustne może być zmniejszone, ponieważ Detriol pobudza również wchłanianie fosforanów z jelit do krwi.

Ergokalcyfrol (witamina D2):

W przypadku zmiany z leczenia ergokalcyferolem na leczenie kalcytriolem, może upłynąć kilka miesięcy, zanim stężenie ergokalcyferolu we krwi powróci do wartości wyjściowych. W tym okresie należy zachować szczególną ostrożność przy ustalaniu dawkowania.