Dawkowanie Degevma - jak stosować?

Degevma powinien być podawany wyłącznie pod nadzorem fachowego personelu medycznego w postaci wstrzyknięcia podskórnego. Schemat dawkowania różni się w zależności od wskazania do stosowania.

Zapobieganie powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym obejmującym kości:

Zalecana dawka wynosi 120 mg podawana w pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym raz na 4 tygodnie. Wstrzyknięcie podaje się w okolicę uda, brzucha lub ramienia. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak przynosi korzyści kliniczne pacjentowi.

Guz olbrzymiokomórkowy kości:

Zalecana dawka Degevma wynosi 120 mg w pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym raz na 4 tygodnie w udo, brzuch lub ramię. W terapii guza olbrzymiokomórkowego kości stosuje się specjalny schemat dawkowania początkowego z dawkami wysycającymi. W 8. i 15. dniu pierwszego miesiąca leczenia podaje się dodatkowe dawki wynoszące 120 mg każda. Oznacza to, że w pierwszym miesiącu pacjent otrzymuje łącznie trzy wstrzyknięcia: w dniu 1., 8. i 15., a następnie kontynuuje leczenie w schemacie raz na 4 tygodnie.

Suplementacja wapnia i witaminy D:

Wszyscy pacjenci leczeni Degevma muszą otrzymywać suplementację wapnia i witaminy D, chyba że występuje u nich hiperkalcemia (podwyższone stężenie wapnia we krwi). Zalecana minimalna dawka to co najmniej 500 mg wapnia i 400 j.m. witaminy D na dobę. Jest to niezwykle istotne, ponieważ preparat może powodować obniżenie stężenia wapnia we krwi, szczególnie w początkowym okresie leczenia.

Grupy specjalne pacjentów:

• Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz u pacjentów poddawanych dializoterapii. Należy jednak pamiętać o szczególnie starannym monitorowaniu stężenia wapnia w tej grupie chorych oraz zapewnieniu odpowiedniej suplementacji.
• Zaburzenia czynności wątroby: Brak konieczności modyfikacji dawkowania. Przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane w wątrobie, dlatego zaburzenia jej czynności nie powinny wpływać na farmakokinetykę leku.
• Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i więcej): Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.
• Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania Degevma u dzieci poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone, z wyjątkiem młodzieży w wieku 12-17 lat z dojrzałym układem kostnym (po zakończeniu wzrostu kości) i z guzem olbrzymiokomórkowym kości. U tej grupy pacjentów dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych.

Sposób podawania:

Lek podaje się podskórnie za pomocą wstrzyknięcia. Przed podaniem należy odczekać, aż zawartość fiolki osiągnie temperaturę pokojową (do 30°C), co zwiększa komfort wstrzyknięcia. Roztwór należy uważnie obejrzeć – nie wolno podawać roztworu mętnego, przebarwionego lub zawierającego widoczne cząstki. Nie należy wstrząsać fiolką. Zaleca się stosowanie igły o rozmiarze 27 G. Należy wstrzyknąć całą zawartość fiolki. Fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku – nie wolno ponownie wprowadzać igły do fiolki ani używać pozostałości roztworu.