Skutki uboczne Dapagliflozin Stada

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaDapagliflozyna
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnySTADA Arzneimittel AG
Kod ATCA10BK01
ProceduraDCP
Kategorie

Działania niepożądane leku Dapagliflozin Stada

Jak każdy lek, Dapagliflozin Stada może powodować działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta. Poniżej przedstawiono działania niepożądane uszeregowane według częstości występowania.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

  • Obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko, może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) – objawy obejmują obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywkę oraz trudności z oddychaniem.
  • Cukrzycowa kwasica ketonowa (rzadko u pacjentów z cukrzycą typu 2, może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób) – objawy to m.in. zwiększone stężenie ciał ketonowych w moczu lub krwi, nudności lub wymioty, ból brzucha, silne pragnienie, szybkie i głębokie oddechy, splątanie, nietypowa senność lub zmęczenie, słodki zapach oddechu, słodki lub metaliczny posmak w ustach bądź zmiana zapachu moczu lub potu, a także szybka utrata masy ciała. Powikłanie to może wystąpić niezależnie od stężenia cukru we krwi.
  • Martwicze zapalenie powięzi krocza (zgorzel Fourniera) – bardzo rzadko – ciężkie zakażenie tkanek miękkich zewnętrznych narządów płciowych albo okolicy między narządami płciowymi a odbytem. W razie wystąpienia należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi:

  • Zakażenia układu moczowego (często, u nie więcej niż 1 na 10 osób) – objawy ciężkiego zakażenia to gorączka i (lub) dreszcze, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, ból pleców lub boku. Niezbyt często może pojawić się krew w moczu – wówczas również należy skontaktować się z lekarzem.
  • Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) (bardzo często, u więcej niż 1 na 10 osób) – dotyczy pacjentów z cukrzycą stosujących lek razem z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną. Objawy obejmują drżenie, pocenie, uczucie niepokoju, przyspieszony rytm serca, uczucie głodu, ból głowy, zaburzenia widzenia oraz zmiany nastroju lub uczucie splątania.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):

  • zakażenia narządów płciowych (pleśniawki) penisa lub pochwy – objawy mogą obejmować podrażnienie, świąd, nietypową wydzielinę lub przykry zapach,
  • ból pleców,
  • nadmierne wydalanie moczu lub potrzeba częstszego oddawania moczu,
  • zmiany stężenia cholesterolu lub tłuszczu we krwi (stwierdzone w badaniach laboratoryjnych),
  • zwiększenie liczby czerwonych krwinek (stwierdzone w badaniach laboratoryjnych),
  • obniżenie nerkowego klirensu kreatyniny na początku leczenia (stwierdzone w badaniach laboratoryjnych),
  • zawroty głowy,
  • wysypka.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):

  • utrata zbyt dużej ilości płynów z organizmu (odwodnienie) – objawy mogą obejmować dużą suchość lub lepkość w jamie ustnej, wydalanie małej ilości moczu lub jego brak, a także szybkie bicie serca,
  • pragnienie,
  • zaparcia,
  • wstawanie w nocy w celu oddania moczu,
  • suchość w jamie ustnej,
  • zmniejszenie masy ciała,
  • zwiększenie stężenia kreatyniny na początku leczenia (stwierdzone w laboratoryjnych badaniach krwi),
  • zwiększenie stężenia mocznika (stwierdzone w laboratoryjnych badaniach krwi).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):

  • zapalenie nerek (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek).

Przydatne zasoby