Skutki uboczne Cuprymina

Działania niepożądane po podaniu dożylnym produktów leczniczych znakowanych miedzią 64 przygotowanych poprzez znakowanie produktem Cuprymina zależą od konkretnego zastosowanego produktu leczniczego. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się w charakterystyce produktu leczniczego i ulotce dla pacjenta produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem.

U każdego pacjenta ekspozycja na promieniowanie jonizujące musi znajdować uzasadnienie w oparciu o prawdopodobne korzyści kliniczne. Zastosowana aktywność musi gwarantować, że wynikająca z niej dawka promieniowania będzie najmniejszą możliwą dawką, po której możliwe jest uzyskanie zamierzonych wyników.

Dawka promieniowania dla pacjenta wynikająca z ekspozycji po podaniu może prowadzić do częstszego występowania nowotworów złośliwych i mutacji. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące wiąże się z pobudzeniem rozwoju nowotworów złośliwych i możliwością pojawienia się wad dziedzicznych. We wszystkich przypadkach konieczna jest pewność, że zagrożenie związane z napromieniowaniem jest mniejsze niż ryzyko wynikające z samej choroby.

Stan nieistotnej radioaktywności u pacjenta osiąga się w praktyce po 4 dniach po wstrzyknięciu (gdy moc dawki wywołanej przez miedź 64 staje się niższa niż naturalne promieniowanie w środowisku). W tym czasie zaleca się zachowanie odpowiednich środków ostrożności w kontaktach z innymi osobami.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza medycyny nuklearnej. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania.