Sunitinib Glenmark

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Sunitinib Glenmark?

Sunitinib Glenmark to lek przeciwnowotworowy zawierający substancję czynną sunitynib, która należy do grupy inhibitorów kinazy białkowej. Mechanizm działania polega na blokowaniu aktywności specyficznych białek, które uczestniczą w procesach wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Poprzez hamowanie tych szlaków sygnałowych lek wpływa na ograniczenie ukrwienia guza oraz bezpośrednio na komórki rakowe.

Preparat stosuje się u dorosłych pacjentów w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST – gastrointestinal stromal tumour), czyli szczególnego rodzaju nowotworów żołądka i jelit. Wskazaniem do zastosowania jest sytuacja, gdy inny lek przeciwnowotworowy – imatynib – okazał się nieskuteczny lub gdy pacjent nie może go przyjmować z różnych przyczyn medycznych.

Kolejnym wskazaniem jest rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC – metastatic renal cell carcinoma), czyli zaawansowana postać raka nerki, który rozprzestrzenił się do innych narządów lub tkanek w organizmie. W tym typie nowotworu sunitynib działa poprzez hamowanie angiogenezy, czyli tworzenia nowych naczyń krwionośnych zaopatrujących guz, co ogranicza jego wzrost i rozwój.

Trzecim obszarem zastosowania są nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET – pancreatic neuroendocrine tumours). Są to guzy wywodzące się z komórek trzustki produkujących hormony. Lek stosuje się w przypadkach, gdy nowotwór postępuje, ulega progresji lub nie może być usunięty operacyjnie. W tej grupie schorzeń sunitynib stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z zaawansowaną lub nieoperacyjną chorobą.

Terapia sunitynidem wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na możliwe działania niepożądane oraz konieczność monitorowania parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, funkcja serca, wątroby i nerek. Decyzję o włączeniu leczenia podejmuje lekarz onkolog na podstawie dokładnej oceny stanu pacjenta, rodzaju nowotworu, stadium zaawansowania choroby oraz ogólnego stanu zdrowia. Lek dostępny jest w trzech mocach – 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg – co pozwala na indywidualne dostosowanie dawkowania do potrzeb klinicznych każdego pacjenta.

Aktualna ulotka leku Sunitinib Glenmark

Jaki jest skład Sunitinib Glenmark, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest sunitynib w postaci malanu sunitynibu. W zależności od mocy preparatu każda kapsułka twarda zawiera:

• 12,5 mg sunitynibu (w postaci Sunitinib Glenmark 12,5 mg)
• 25 mg sunitynibu (w postaci Sunitinib Glenmark 25 mg)
• 50 mg sunitynibu (w postaci Sunitinib Glenmark 50 mg)

Zawartość kapsułki stanowią substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, kroskarmeloza sodowa, powidon K30 oraz magnezu stearynian. Te składniki zapewniają odpowiednią formę farmaceutyczną i stabilność preparatu.

Osłonka kapsułki 12,5 mg składa się z: żelatyny, tytanu dwutlenku (E 171) oraz żelaza tlenku czerwonego (E 172), co nadaje jej charakterystyczny pomarańczowy kolor zarówno wieczka, jak i korpusu.

Osłonka kapsułki 25 mg zawiera: żelatynę, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czarny (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172) oraz żelaza tlenek żółty (E 172), co daje karmelowy wieczko i pomarańczowy korpus.

Osłonka kapsułki 50 mg składa się z: żelatyny, tytanu dwutlenku (E 171), żelaza tlenku czarnego (E 172), żelaza tlenku czerwonego (E 172) oraz żelaza tlenku żółtego (E 172), tworząc karmelowy wieczko i karmelowy korpus.

Napis na kapsułkach wykonany jest białym tuszem zawierającym szelak, tytanu dwutlenek (E 171) oraz glikol propylenowy. Kapsułki zawierają granulki o barwie od żółtej do pomarańczowej.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Sunitinib Glenmark?

Jeśli pacjent przypadkowo przyjął więcej kapsułek niż zostało zalecone, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza. Przedawkowanie może wymagać pilnej pomocy medycznej ze względu na możliwe nasilenie działań niepożądanych leku.

Ze względu na mechanizm działania sunitynibu przedawkowanie może prowadzić do wzmożenia typowych działań niepożądanych, takich jak problemy z ciśnieniem tętniczym, zaburzenia czynności serca, wątroby lub nerek, a także zwiększone ryzyko krwawień. Dlatego tak ważne jest niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza lub na oddział ratunkowy.

Nie należy samodzielnie prowokować wymiotów ani podejmować innych działań bez konsultacji medycznej. Lekarz oceni sytuację kliniczną i podejmie odpowiednie kroki terapeutyczne, które mogą obejmować monitorowanie funkcji życiowych oraz leczenie objawowe w zależności od stanu pacjenta i ilości przyjętego leku.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Sunitinib Glenmark – czy mogę spożywać alkohol?

W trakcie stosowania leku nie należy pić soku grejpfrutowego. Grejpfrut i jego sok mogą wpływać na metabolizm sunitynibu w organizmie, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zmian stężenia leku we krwi i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Lek może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia – nie ma szczególnych ograniczeń dietetycznych poza unikaniem grejpfruta. W ulotce nie ma bezpośrednich informacji dotyczących spożywania alkoholu, jednak ze względu na obciążenie wątroby przez lek oraz możliwe działania niepożądane zaleca się ostrożność i umiarkowanie w spożyciu alkoholu lub całkowitą abstynencję po konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Pacjenci powinni zwracać uwagę na ogólny stan zdrowia i dietę, zwłaszcza jeśli występują problemy z wątrobą, trzustką lub układem pokarmowym. W razie wątpliwości dotyczących diety lub konkretnych produktów spożywczych warto skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem klinicznym.

Czy można stosować Sunitinib Glenmark w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia sunitynibu. Lek może potencjalnie szkodzić rozwijającemu się płodowi, dlatego ciąża podczas terapii jest niewskazana.

Podczas przyjmowania leku nie należy karmić piersią. Nie wiadomo, czy sunitynib przenika do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia karmienie piersią jest przeciwwskazane. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.

Decyzje dotyczące ciąży, antykoncepcji i karmienia piersią podczas leczenia onkologicznego zawsze powinny być podejmowane wspólnie z lekarzem prowadzącym, który oceni indywidualną sytuację pacjentki oraz stosunek korzyści do ryzyka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)