Targretin

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Targretin?

Targretin jest lekiem przeznaczonym do leczenia zmian skórnych w zaawansowanym stadium chłoniaka skórnego T-komórkowego (ang. Cutaneous T-cell lymphoma, CTCL). Stosuje się go u dorosłych pacjentów, u których choroba nie poddawała się wcześniejszemu leczeniu ogólnemu. Kwalifikuje się do niego osoby, które doświadczyły nawrotu po co najmniej jednym poprzednim leczeniu systemowym.

Chłoniak skórny T-komórkowy to stan chorobowy, w którym limfocyty T – komórki układu limfatycznego organizmu – ulegają przekształceniu w komórki nowotworowe i wywołują charakterystyczne zmiany na skórze. Substancją czynną leku jest beksaroten, związek syntetyczny z grupy retynoidów, będących pochodnymi witaminy A. Działa poprzez selektywne wiązanie i aktywację trzech rodzajów receptorów RXR (α, β, γ), które funkcjonują jako czynniki transkrypcyjne regulujące procesy różnicowania komórek, ich namnażanie oraz apoptozę.

W badaniach in vitro beksaroten wykazał zdolność hamowania wzrostu nowotworowych linii komórkowych wywodzących się z komórek krwiotwórczych i złuszczających się. W warunkach in vivo substancja powodowała cofanie się zmian nowotworowych w niektórych modelach zwierzęcych oraz zapobiegała powstawaniu nowotworów w innych. Aktywność biologiczna beksarotenu wynika z jego zdolności do selektywnego wiązania się z receptorami RXR, które tworzą heterodimery z różnymi ligandami istotnymi dla funkcji komórek, co wskazuje na jego bardziej złożone działanie biologiczne niż związków aktywujących wyłącznie receptory RAR.

W badaniach klinicznych oceniających kapsułki beksarotenu wzięło udział 193 pacjentów z CTCL, z czego 93 znajdowało się w zaawansowanym stadium choroby opornej na leczenie układowe. Spośród 61 chorych otrzymujących lek w dawce początkowej 300 mg/m² powierzchni ciała na dobę, całkowita odpowiedź na leczenie określona na podstawie ogólnej oceny lekarskiej wyniosła 51%, z całkowitym ustąpieniem objawów u 3% pacjentów. Gdy zastosowano metodę oceny uwzględniającą pięć objawów klinicznych (pole powierzchni, rumień, uniesienie zmian, łuszczenie oraz hipo- lub hiperpigmentacja), poprawę stwierdzono u 31% chorych, natomiast u 7% wystąpiło całkowite ustąpienie objawów klinicznych.

Chociaż u niektórych pacjentów poprawa następuje już w przeciągu pierwszych kilku tygodni, u większości potrzeba kilku miesięcy lub więcej, aby osiągnąć widoczne efekty terapeutyczne. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak przynosi to korzyść pacjentowi. W badaniach klinicznych pacjentom z CTCL podawano beksaroten przez okres do 118 tygodni, co potwierdza możliwość długoterminowego stosowania przy odpowiedniej kontroli klinicznej.

Aktualna ulotka leku Targretin

Jaki jest skład Targretin, jakie substancje zawiera?

Każda kapsułka miękka leku Targretin zawiera 75 mg beksarotenu jako substancji czynnej. Pozostałe składniki zawartości kapsułki to makrogol, polisorbat, powidon oraz butylohydroksyanizol. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, mieszaniny specjalnego sorbitolu z glicerolem (zawierającej glicerol, sorbitol, bezwodniki sorbitolu – 1,4-sorbitan, mannitol oraz wodę), dwutlenku tytanu (E171) oraz tuszu do nadruku zawierającego alkohol SDA 35A (etanol i octan etylu), glikol propylenowy (E1520), żelaza tlenek czarny (E172), poliwinylu octanu ftalan, wodę oczyszczoną, alkohol izopropylowy, makrogol 400 oraz amonu wodorotlenek 28%.

Kapsułki mają barwę kremową i zawierają płynną zawiesinę z nadrukiem "Targretin". Dostępne są w białej plastykowej butelce z polietylenu o dużej gęstości, wyposażonej w zamknięcie zabezpieczające przed dostępem dzieci. Jedna butelka zawiera 100 kapsułek.

Warto zwrócić uwagę, że produkt zawiera niewielką ilość sorbitolu – substancji pomocniczej o znanym działaniu. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku. Dodatkowo butylohydroksyanizol może powodować podrażnienie błon śluzowych, dlatego kapsułek nie wolno rozgryzać, lecz należy je połykać w całości.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Targretin?

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania leku Targretin. W każdym przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe, w zależności od objawów podmiotowych i przedmiotowych stwierdzanych u pacjenta.

W badaniach klinicznych stosowano dawki beksarotenu do 1000 mg/m² powierzchni ciała na dobę bez objawów ostrego zatrucia. Pojedyncze dawki podawane zwierzętom laboratoryjnym – 1500 mg/kg masy ciała (9000 mg/m²) u szczurów i 720 mg/kg masy ciała (14400 mg/m²) u psów – były tolerowane bez znaczącej toksyczności. Nie ma specyficznego antidotum w przypadku przedawkowania beksarotenu.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Targretin – czy mogę spożywać alkohol?

Kapsułki Targretin należy zawsze przyjmować do posiłku. We wszystkich badaniach klinicznych pacjenci byli pouczani, by zażywać kapsułki do posiłku lub bezpośrednio po jego spożyciu. W jednym z badań wartości AUC i Cmax beksarotenu w osoczu były znacząco wyższe po spożyciu posiłku zawierającego tłuszcze, niż po spożyciu roztworu glukozy. Ponieważ dane o bezpieczeństwie i skuteczności z badań klinicznych powstały w oparciu o podawanie z żywnością, zaleca się przyjmowanie kapsułek podczas posiłku.

Jeśli pacjent regularnie spożywa grejpfruty lub sok z grejpfrutów, należy poradzić się lekarza, ponieważ owoce te mogą zmienić reakcję organizmu na leczenie lekiem Targretin. W świetle informacji o oksydacji w trakcie metabolizmu beksarotenu poprzez układ cytochromu P450 3A4, sok grejpfruta może teoretycznie powodować wzrost stężenia beksarotenu w osoczu.

W ulotce nie podano szczegółowych informacji dotyczących spożywania alkoholu podczas stosowania leku Targretin. Pacjenci z CTCL obciążeni czynnikami ryzyka zapalenia trzustki, do których należy między innymi nadmierne spożycie alkoholu, nie powinni być leczeni beksarotenem, o ile potencjalne korzyści nie przewyższają ryzyka. Zaleca się zachowanie ostrożności i konsultację z lekarzem w sprawie spożywania napojów alkoholowych w trakcie terapii.

Czy można stosować Targretin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Beksaroten jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży. Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania beksarotenu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Na podstawie porównania ekspozycji zwierząt i ludzi na beksaroten nie wykazano marginesu bezpieczeństwa dla działania teratogennego u ludzi. Jeśli lek podano nieumyślnie w okresie ciąży lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę przyjmując ten produkt, należy ją poinformować o potencjalnym ryzyku dla płodu.

Nie wiadomo, czy beksaroten przenika do mleka ludzkiego, dlatego nie wolno stosować leku u matek karmiących. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące beksaroten muszą stosować skuteczne środki zapobiegania ciąży. Test ciążowy o dużej czułości (np. wykrywanie w surowicy ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej beta-HCG) powinien mieć wynik ujemny na jeden tydzień przed rozpoczęciem terapii.

Należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji od czasu uzyskania ujemnego wyniku testu ciążowego przez okres wdrażania terapii, podczas terapii i co najmniej przez jeden miesiąc po zakończeniu terapii. Zawsze, gdy wymagana jest antykoncepcja, zaleca się równoczesne stosowanie dwóch skutecznych metod antykoncepcyjnych. Beksaroten może potencjalnie indukować enzymy metaboliczne i w ten sposób teoretycznie obniżać skuteczność środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny i progesteron. Jeśli u pacjentki planowana jest terapia beksarotenem w okresie rozrodczym, zaleca się stosowanie skutecznej niehormonalnej metody antykoncepcyjnej.

Pacjenci płci męskiej, jeśli partnerka jest w ciąży lub może potencjalnie zajść w ciążę, muszą podczas stosunku stosować prezerwatywę w okresie przyjmowania beksarotenu oraz co najmniej jeden miesiąc po zażyciu ostatniej dawki. Brak danych dotyczących wpływu beksarotenu na płodność u ludzi. Niektóre efekty działania udokumentowano u samców psa, jednak nie można wykluczyć wpływu na płodność.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)